Kızlar herkese selam.
Bu mesajı hastane odasından yazıyorum , psikolojik olarak tükendiğim bir yerdeyim desteğe ihtiyacım var. Belki benimle benzer şeyler yaşayan varsa yalnız olmadıgımı hissedebilirim.
9 martta arkadaşımın aşırı ısrarıyla şehir dışındaki kınasına katıldım. Ama hiç gitmek istemiyordum sırf ayıp olacak diye gittim. Aynı zamanda bebeğimin mobilyası hazırlanıyordu o sehirde, onu da görmüş oluruz diyerek cıktık yola eşimle.
Kınamı sen yak diye ısrar ediyordu, yoksa kınasında 1 saat durur gelirdim, sonuna kadar kalmak zorunda kaldım. Kınayı yaktık ve cıktım.
O gün cok yoruldum , aynı gün içinde sehir değiştirip tekrar eve gelmek yorucu olmuştu. Gece pek rahat uyuyamadım gebelikten sanırım.
Cuma günü oldu evden çalıştım kendi işimi yapıyorum. Ama hiç halim yoktu. Aksamına da kayınvalidem ve eşimle kısa bir düğüne katıldım. Eve döndüğümde daha da yorgun hissediyordum ve 1 gibi uyuyup 6 gibi kalktım. Birdaha uyuyamadım. Cumartesi sabah görümceme kahvaltıya gittim, hiç istahım yoktu hafif bogaz ağrısı baslamıstı ve cok halsizdim. Ofise geçtim 1 saat calıstım ve öğlen 2 gibi ateşim çıkmaya basladı. O andan bu ana kadar sadece parol serum ile ateşimin düştüğü anlara sahit olduk.
Beni hastaneye yatırdılar, sürekli parol serum izotonik veya baska sıvılar takviye edildi. Ateşim 40lara dayandı. Bebeğimin kalp atısı 200 lerde oldu, kasılmalarım 60:70 leri buldu zaman zaman. Suanda da ateşim biraz daha kontrol altında olsa da, derin bir öksürük hali var, bogazım asit içmişim gibi parçalandı. Nefes almak zaten bu haftalarda zor, hem burnum tamamen tıkalı, hem bogazım acıyor hemde agzımdan nefes almak zorundayım. Tüm uykularım gitti, ilaçla uyutuyolar beni çünkü uyuyamıyorum. İlac bile 4 saat uyutuyor.
Daha erken haftalarımda influenza A geçirmiştim fakat o asla böyle değildi, burada mahvoldum diyebilirim.
Aranızda benzer durum yaşamış veya buna sahit olmuş olan var mı? Süreci nasıl işledi? Paylaşırsanız biraz da olsa kendime pay çıkarırım diye ümit ediyorum.