Doğum Yaklaştıkça Gelen Korku

Serklajligebelik

Herkese merhaba , yaşadığım bu durumu paylaşmak istiyorum, yalnız mıyım diye merak ediyorum ya da böyle düşünen birine ne tavsiye edersiniz bilmek istiyorum.
Bu benim ilk çocuğum , 32+5 günlük hamileyim . Hamileliğim çok sorunlu geçti , kanama, düşük riski , rahim ağzı açılması vs çok şey geçirdim. Yaklaşık 3 aydır da evdeyim . Ya annem ya kocam ya da kayınvalidem bana bakıyor . Yatmaya iyiden iyiye alıştım . Doğuma 40 haftalık doğum yaparsam eğer 51 gün, daha erken olursa daha da az bir vakit kaldı .
Düşününce doğumumu nefesim kesiliyor . Nasıl doğuracağım, kesinlikle yapamam diyorum. Hadi bir şekilde doğum yaptım ama sonrasında ben nasıl bakarım , bu kadar küçük bir şey bana nasıl muhtaç olur, aman Allahım kaçmak istiyorum diyorum . Yani bebeği düşününce sevinç ve mutluluktan çok kaygı duyuyorum. Nasıl bakarım , nasıl olacak ,anneliğe alışabilecek miyim, şuan kendimi hamile olmama rağmen “aman Allahım iyi ki anneyim , iyi ki bebeği yaptık” demiyorum yani bana yüklenmedi henüz annelik hissi/duygusu.

Hatta lohusa kafasını şimdi yaşıyorum , kaçıp gitmek istiyorum, beni bulmasınlar , bu sorumluluk bana yüklenmesin , korkuyorum diyorum .

Sizce ben normal miyim ya da benimle aynı hissedenler oldu mu , olduysa da bu duyguyla nasıl baş etti. 🫠

Bkmcnkr

Serklajligebelik bende size benzer bir durum yaşıyorum. Doğumdan korkmuyorum ama sonrası beni geriyor. Mayıs ayında genel kontrole gittiğimde yumurtalıklarımın azaldığını öğrendim. 3 doktora gittim, 2 tanesi hemen tüp bebek yapmalısın dedi. 1 tanesi 3 ay dene olmazsa tüp bebek dedi ve ilk denemede tuttu. Ben daha çocuk düşünmezken bir anda çocuğum olmayacak mı psikolojisine girdim ve ilk denemede tutunca daha da şaşkınlık oldu. Çok şükür ki tüp bebek gibi zorlayıcı bir tedavi sürecine girmedim ama ben ne istiyordum , cocuk istiyor muydum ki vs derken 8 aylık oldum bile 😀 lohusa depresyonuna da daha fazla sokmasınlar diye annemedd, kayınvalideme doğumdan sonra yanımda kalmanızı istemiyorum bu süreci eşimle yürütmek istiyorum dedim. Ama bundan bile pişman olacak mıyım bilmiyorum. Özgürlüğüme cok düşkünüm ve hayatım boyunca bilmediğim bir konuda üzerime bir sorumluluk yüklenecek olması beni cok geriyor

story

Serklajligebelik okurken dedim ki yalnız değilmişim. Biz bi 2 sene daha çocuk düşünmüyorduk. Doktor erken menopoza girebilirsin rezervin azalmış diyince dünyamız şaştı. Çok şükür Allah’ıma ikinci denemede hamile kaldım. Ama tabii planlı değildi baktığında. Aşırı sosyal bi çiftiz, yurt içi yurt dışı gezen, haftasonları bi aktiviteyle geçiren, evde durmayan insanlarız. Hele ben daha kendim çocuğum gibi geliyor. Zaten hamile kaldım herkes siz daha çocuk yapmazsınız diyorduk dedi. Kızıma daha doğmadan kalbim eriyor her şeyi yaparım onun için gelsin diye gün sayıyorum o ayrı bir konu. Ama doğumuma haftalar kaldı ve ben gerçekten anne olacağımı bunun sorumluluğunu nasıl alacağımı düşünmekten ağladığımı biliyorum. Bütün hayatımız nasıl değişecek, eşimle eskisi gibi olabilecek miyiz, maddi manevi yetebilecek miyiz, kendime vakit ayıramayacak mıyım gibi gibi düşünceler sardı. Etrafımdaki insanlar da oooo bunlar iyi günlerin dedikçe aslında üstümde ne kadar baskı kuruyorlar farkında değiller. Yine de her şey bizde bitiyor bence. Nasıl büyütmeye başlarsak öyle devam edecektir. Benim çevremde hem çocuğuna hem kendine yetebilen onunla da sosyal hayatına devam eden çok arkadaşım var. İnşallah biz de öyle olabiliriz çok düşünmeden akışına bırakmak lazım bence artık. Yeter ki yavrularımız sağlıkla gelsinler 🤲🏻🤲🏻

efeninannesiii_

Serklajligebelik çok normal ister istemez başka bir hayata adapte olmaya çalışıyorsun. Anne olunca bizim herşeyimi bebeğimize göre ayarlamak zorunda çünkü. Ama merak etme bazen benimde kafamda deli sorular dönüyor sonra herkes o evlat kokusu, bakışı herşeye bedel dediği zaman silinip gidiyor kafamdan. Düşünsene evet çok küçük ama tek ihtiyacı sensin. Senin parçan. Mükemmel bişey bence. Doğum korkusu da herkeste vardır eminim burada görüyoruz 2. 3. Çocuk olmasına rağmen insanlar korkuyor. Kendini bilmediğin bu yolda Allaha emanet et. Sağlıkla gelsin yavrun❤️

Serklajligebelik

Bkmcnkr Özgürlüğüme cok düşkünüm ve hayatım boyunca bilmediğim bir konuda üzerime bir sorumluluk yüklenecek olması beni cok geriyor

Gerçekten aynı şeyleri hissetmişiz . Benim 3. Gebeliğim . İlk ikisinde düşük yaşadım , bu 3. Gebeliğimde de “kesin bir şey olacak yine kaybedeceğim “ diye korktuğum için uzun süre bebeğe bağlanmadım .
Çook isteyerek hamile kaldım ama başlardaki düşük riskim , serklaj sonrası 3 ay eve kapanmam beni hamileliğin başındaki insandan çok farklı biri yaptı .
Çok endişeliyim , nasıl yapacağım nasıl bakarım hep bana bağlı diye endişeleniyorum . Hamileliğin sonuna geldiğim için gerçekler dah yakın olduğu için bunları artık daha sık düşünür oldum

Bkmcnkr

Serklajligebelik benimde program 39 gün kaldı diyor Allah nasip ederse normal doğum istiyorum ama doktor sezeryana karar kılarsa 1 aydan az vaktimin kaldığını düşününce bile ağlayasım geliyor .. bir de kimle konuşsam cok uykusuz olacaksın, cok yorgun olacaksın diyip duruyorlar.. belki saçma ama ben uykuya cok düşkünüm. Kendim kalkmadan eşim dahi uyandırsa tüm gün inanılmaz sinirli oluyorum.. uykusuz olacağımı bilmek bile geriyor.. sadece herkes yapıyor bende bir şekilde yaparım, beceririm diyip kendimi telkin etmeye çalışıyorum

Serklajligebelik

Bkmcnkr
Son zamanlara yaklaştık ya ondan dolayı tedirginlik ve korku var , Allah yardımcımız olsun. Umarım bu günleri hatırlamayız bile , geçmişe dönüp bakınca ne kadar yersizmiş korkularımız demek nasip olur inşallah

Serklajligebelik

Bkmcnkr

Serklajligebelik amin inşallah 🙏 zaman geçince unutacağımıza eminim ama yaşanmadan da bilinmediği için şimdilik biraz korkuyoruz sadece ☺️

Serklajligebelik

Bkmcnkr

story şimdi yazınızı okuduğumda evet neredeyse aynı olduğumuzu farkettim ☺️ Burada çok bu şekilde bahsedince de o kadar bebek isteyen varken bebeğime haksızlık ediyormuşum gibi geliyor daha tuhaf hissediyorum ama sizinde dediğiniz gibi bizde eşimle sürekli yurtdışı tatilleri vs yapan bir çifttik hatta geçen yıl köpek sahiplenmiştik onu da cok seviyorum ama köpeğim bile bir yere giderken onu bırakacak yer konusunda birkaç defa programımızı ertelememize sebep olmuştu. Üstelik Haftasonu vs dışarı çıkarken köpeği evde bırakabiliyoruz ama bebek öyle birşey değil tamamen anneye bağımlı. Ben canım sıkıldığında arabama binip istediğim yere giden, hadi hazırlan dışarı cıkıoruz diyen bir arkadaşıma sadece saat kaçta buluşuyoruz diyen bir insanken şuan nasıl olacakta bebeğim uyuyo dışarı çıkamam, uyku saati geldi eve dönmem gerek diyen bir insana dönüşücem bilmiyorum. bunların hepsi geçici bir süre , elbette hepsine alışıcaz. Sadece o alışma sürecini her bebek isteyen anne kadar kolay kabullenemeyecekmişim gibi geliyor.. umarım yüzünü gördüğümde bütün bu düşüncelerden arınırım ve cok kolay adapte olurum ☺️

Serklajligebelik

story
Benim bebek daha doğmadan çalışma hayatına ara vermem gerekti . Aralık ayından bu yana yatıyorum, evden çıkamıyorum yasak, dikişim var . Bunlar böyle üst üste gelerek beni çok başka bir insan yaptı .
Daha şimdiden beni engelliyor hissine kapılıyorum . Bizde eşimle öyleydik, sosyal bir insandım , arkadaşlar, tatiller , orada o etkinlik varmış gidelim hep bu kafadaydık . Ama şuan sadece kuluçka makinesi gibiyim, yatıyorum. Doğumdan sonra sadece bebeğe odaklanacağız , tabii ki öncesinde farkındaydım ama zaman yaklaştıkça daha da korku sardı .
Belki bir aya ya da bir aydan daha fazla zamanda bebeğimiz olacak . Düşününce bazen çok mutlu oluyorum, çok heyecanlandırıyor , bazense aklımı kaçıracak gibi oluyorum. Nasıl yani hep bizle mi olacak , ya sıkılırsam 😅 falan gibi düşünceler geliyor . Bana dediğim gibi annelik şak diye yüklenmedi . Umarım bebeğimi görünce onunla zaman geçirdikçe onun dilinden anladıkça aramızdaki bağ çok daha kuvvetli olur 🙏🏻

Bkmcnkr

Serklajligebelik bence annelik şak diye yüklenen kişiler ev hanımı, cocuk yapmaktan daha önemli hayatında bir amacı olmayan kişiler. Biz iş hayatı olan, sosyal hayatı olan ve hayattan zevk alan evde oturmayan insanlar daha zor adapte oluyor.

Serklajligebelik

Sonraki Sayfa »