En başından beri normal doğum istiyordum çatımda buna müsaitti çarşamba günü 8 Mart da doktorum istersen suni ile başlatalım plesanta biraz eskimiş dedi 8 martta da 40+1 oluyordum sabah heyecanla gittik Ümraniye çakmak erdem hastanesine bu haftaya kadar elimden gelenin fazlasını yaptım normal doğum için yürüyüşler yer silmeler sabah 9 da yatışım yazıldı nst de düzensiz 55 e kadar saancım çıkıyordu alttan muayene etti 2 cm açılma ile. Yattım uyarı verdi eliyle suni sancı takıldı bana yavaş yavaş bebeğimin kalp atışları düzenliydi 120 180 arası her 1 saatte kontrole geldi eliyle muayene etti çatıdan açılma 2 cm’den ileti gitmedi suni sancıyı arttırdı 145 ml yaptı bilmiyorum daha yükseği var mı banamısın demedi bende ne sancı vardı ne de ağrı t suni sancı hep çok acılı anlatırlardı bana 145 emel verilmesine rağmen ben ne sancı hissettim ne de ağrı acı eşiğim yüksek galiba ya da heyecanın hissedemedim elim ayağım titriyordu çok heyecanlıydım saat 4:00’te doktorum tekrar geldi açılmamakta kararlıydı rahmim suyumu patlatmak için uzun bir Çubuk soktu suyum bile patlamadı açılmam hala iki santimden ileri gitmemişti doktor istersen sabahı bekleyelim dedi ben kabul ettim sabahı beklemek istedim ama annem çok panik yaptı bebeğin kalp atışları biraz düşmüştü 90 olmuştu hiçbir şey senden önemli değil sezeryan ol dedi doktorum da beklemenin biraz riskli olduğunu söyledi kalp atışı açısından benim sabaha kadar soyleyerek bebeğim kalp atışını düşüneceğini yorulacağını stresten kakasını yiyebileceğini düşündük çünkü artık 40+1 di annem açılmamın ırsi olarak olmadığını düşünüyordu çünkü beni doğururken o da sabaha kadar beklemiş gram açılmamıştı beni doğururken ben de stresten kakamı yapmışım içeride zor ameliyata almışlar 😭😭😭😭 neyse nst bebeğin kalp atışını düştüğünü görünce sezeryanı kabul ettim apar topar hazırladılar beni o kadar kötüydüm ki çok korktum eşim yetişemedi bile beni apar topar aşağı indirdiler ağlayarak gittim anneme yalvardım beni bırakma diye , bana bir şey olursa evladımı kimseye verme dedim bunu yazarken bile ağlıyorum çok kendimi çok yalnız hissettim ameliyathaneye indik o kadar yalnızdım ki durmadım ağladım genel anestezi istediğimi söyledim ağzıma hava verdiler hemen bayılmışım sonra beni ayılttılar ağlayarak uyandım bebeğim sordum çok iyi dediler sen yukarıda bekliyo dediler canım o kadar yanıyordu ki karnımın içi yanıyordu bana ağrı kesici yapın dedim sanki hiç ağrı kesici yapılmamış gibiydi hemşireler beni sakinleştirmeye çalıştı ama duygusal anlamda çok kötüydü yukarı çıktım herkeze odadaydı yavrum beni bekliyordu o kadar güzel ki o kadar güzel ki onu görünce hiçbir şey kalmadı Allah’ım bu mücizeydi çektiğim bütün acıları değerdi bütün acılara değerdi melek gibiydi Alyam kuzum beni emmek için bekliyordu bana dil çıkarıyordu kucağımı verdiler mememi ağzına verdim hemen emmeye başladı o kadar güzel ki bütün acim unuttum ne acım kaldı ne sancım Allah‘ıma binlerce kez şükürler olsun binlerce kez şükürler olsun böyle bir meleği bana nasip etti ikimizde çok sağlıklıyız çok şükür genel anestezi sezeryan ile dünyaya geldi kızım bugün beşinci günümüz ağrım falan kalmadı onu görünce bütün ağrılarım gitti zaten bol bol yürüyorum onunla hep tek başıma ilgileniyorum annem kayınvalidem yanımda ama onlara bırakamıyorum bile içime sokasım geliyor yanından ayrılasım hiç gelmiyor sabaha kadar uyumuyorum ama gram uykusuzluk hissetmiyorum demek anne olmak böyle bir şey Allah‘ım isteyen herkese yaşatsın çok duygusal bir insanım doğumum duygusal anlamda çok zor geçti ama fiziksel anlamda hiçbir ağrı hissetmiyorum onu gördüğüm dakikadan beri doğum şekli hiç önemli değil bebeğiniz yanında sağlıklı görünce hiçbir acı kalmıyor o yüzden normal sezeryan umrumuzda bile olmasın bebeğiniz sağlıklı olsun bütün acılara değer Allahım herkese sağlıklı bebek dünyaya getirmeyi nasip etsin doğumu yakın olanlara rabbim yardım etsin herkesin yavrusunu bağışlasın