ilkin41 sizde haklısınız ama herkesin acısını yaşama şekli farklıdır ben bi arkadaşımla birlikte yakın zaman da doğum yaptım ikimizin de ölü doğum olmuştu ben sürekli mezarlıga giderken o arkadaşım asla gitmedi ayağım gitmiyor derdi. Bu örneği sadece insanların farklı olduğunu vurgulamak için yazdım. Bencil olduğumu düşünmüyorum ben yaşadıysam üzüldüysem herkes yaşasın üzülsün de demiyorum ama nasıl burada pozitif doğum hikayelerini yazıp mutlu olduklarını dile getiriyorlarsa acısı olan veya zor doğum yapmış olan annelerin de içini dökmeye hakkı var diye düşünüyorum. Kaldı ki burada hassas içerikli doğum hikayelerini okuduğum için şu an 2.bebeğim hayatta eğer o postu okumasaydım belki şu an bebeğim yaşamıyordu. İlk doğumum da preeklampsi geçirmişim kimse fark etmemiş bebeğimi kaybettim.. ikinci doğumum da tekrar preeklampsi geçirdim ve burada ki bşr post sayesinde belirtileri karşılaştırıp durumu doktoruma danışıp gerekli testler ve tahliller sonucunda bebeğimi kurtarabildik. Belki size şu an bu bile saçma geldi ama doktorum da bende hayretler içinde olanlara şahit olduk. Bastıra bastıra söylüyorum burada ki hassas içerikli bir post sayesinde bebeğimi kurtardık inanın 3 gün içinde doğuma alındkm mucizeydi resmen. O yüzden okumak istemeyen hassas içerikli postlara girmesin lütfen biz okuyoruz ve faydalanıyoruz. Kaç kadın bu postlar sayesinde tecrübe edindi bilmiyorum farkında mısınız ? Herkes burada pozitif hikayesini yazacak diye bir kaide yok. Ve eklemek istedim yaşadıgım kayıp için rabbime isyan etmedim hep Allah verdi Allah aldı dedim kendimi teselli ettim cennette bşr meleğim var diye de şükrettim. Şükredin demişsiniz ya isyan etmiyorum yani bilginize..