28+5 de regl agrısı ile acile gitmiştim ve 2 cm acıklığımın olduğunu ve rahim ağzınında 1,6 lara düştüğünü öğrenmiştim .
Yine yeniden aynı seyleri yasayacaktım çünkü ilk oğlum 29+3 de doğmuştu..
Neyse doktorlar cok ugrastı gerçekten bebek gibi baktılar bana (bagcılar devlet )
10 gün sonra dinlenme şartı ile taburcu oldum ve 37 haftaya kadar yemek yeme ve lavabo banyo dısında hareket etmedim .
37 de ise başladım evi dip köşe temizlemeye,yürüyüş yapmaya,hurmalar yemeye vs.
Derken 40+1 i gördük o gün kontrol vardı bir gün öncesi 02.03 dü eşim 03.03 ü kaçırmayalım yarına dogur tamammı diye takıldı bana ,neyse o gün de ben baya bir yürüdüm squat yaptım,asırı sıcak su ile dus aldım sabahına da kontrole gittim
Doktor çok iyi ve ilgiliydi
(Çam sakura her defasında farklı doktora denk geldim )
Kızım sen bugün dogurursun 3,5 cm açıklığın var nst bağlan gel konusalım dedi az az sancım cıktı bendr tık yok sonra beni acile gönderdi ama girmeden 2 saat falan yürü öyle git dedi
Eşimle baya yürüdük merdiven cıkıp indim ve açıklık 5 cm bende hala acı sızı yok yine yürü istersen iyi görünüyorsun dediler acildekiler .
Yine devam 19.00 da yatısım yapıldı dogumkatına çıktım tek kişilik odada (aynı odada Doğum oluyor)
20.00 da doktor geldi muayene etti 6 cm açıklık dedi
21.00 da annemi aldılar yanıma birlikte yürüdük odada
22.30 da suni verdiler ve 23.27 de dogum oldu ıkınma anına kadar her şey o kadar güzeldi ki sonrasında nasıl bu hale geldi bilmiyorum 🥹
Ikınamadım yapamadım olmadı kesi ile müdahale edildi ve enfeksiyonum olduğu için çok fazla yırtıldı .
Ve hassas yer başlıyor..
Ikınma ve sonrası kabustu dikiş ise daha beter .
Tam 2,5 saat çatalda kaldım aşırı kan kaybı oldu doktorlar birbirini girdi iki uzman doktor iki asistan doktora baya yüklendi.
Derken bitti.
Ama bende bittim.
Artık deliricek gibi oldum .
Oda toparlandı annem geldi yanıma ve hıckırarak ağlamaya başladım
Ben ağladım annem ağladı ..
Kendimde değil gibiydim ruh gibiydim bebeği görmek istemedim annem göstermeye çalıştı istemiyorum anne al lütfen götür dedim eşimi de görmek istemedim.
Ciddi anlamda kafayı yediğimi düşündüler.
Sonra biraz toparlar gibi oldum ve mis kokulumu kucağıma alınca daha cok ağladım o kadar çok ağladım ki yine doktorlar geldi odaya onlarında gözü doldu haklısın zordu dediler..
Çok uğraştırlar emek harcadılar hele bir uzman hastaneyi ayaga kaldırdı ameliyata alınacaktım artık o kadar güçsüz düşmüştüm ki .
Ölümden döndüm.
Çünkü o kan kaybı yüzenden nabız tansiyon düştü ve cok titremeye başladım hemen müdahale edildi yogunbakımdan vucut ısımı dengelemek için bir şey getirdiler sonrasında sürekli kan takviyesi…
Velhasıl kelam cok güzeldi her şey ama sonrası bütün güzelliği aldı götürdü.
1 hafta oldu toparlayamadım biraz daha sürecek dedi doktor.
Hastane hakkında detaylı post atacagım en ince ayrıntısına kadar .
%70 memnun kaldım hastaneden .
Ruhumun bedenimden daha cok yıprandığı bir dogumdu .
Bedenen toparlarım ama ruhen destek almayı düşünüyorum.
Çünkü ilk dogumum erkendi ve cok zordu bu vaktinde oldu ama daha zordu.
Oysa cok umutluyduk.
Güle oynata gittik doguma dogum katına .
Doktorlar ebeler ekip pozitifti ama olmadı.
Olmayınca olmuyor kabullendim çok istedim kucağıma alıp yürüyerek bebeğimi babasına göstermeyi 🥹
Ve son olarak zor dogum oldugu için omzunda kırık olabilir dendi basında yogun ödem olusmustu .
Umarım sizlerin hikayesi çok güzel olur 🙏🏻🦋
@Ayse5960 @ilknursarenacar @Mervesmt34 @unlusura @Evraa @Busraalii