4 Mart sabahı saat 6 gibi pijamamın ıslaklığıyla uyandım. Ağrım ve kasılmalarım yoktu. Hemen duşa girdim sonrasında sızıntı devam etti. Bu sefer hastaneye erken gitmeyecektim. Sonrasında korktum su önemli enfeksiyon riski yükselir diye saat 11 gibi hastaneye gittik. Doktor açıklığın yok ama suyun bitmek üzere suni sancı başlayalım dedi. İkinci doğumum olmasına rağmen o kadar yavaş ilerledi ki açılma. Ah Duygu normal doğum diye niye bu kadar şartladın ki kendini dedim o sancılar boyunca. Burada en sevdiğim şey doğum hikayeleri okuyup motive olmaktı. Motive edici bir hikaye yazamadım ama bütün hikayelerin sonu o cennet kokulu bal evlatlara kavuşmak. 9 saat sancıdan sonra bal kızım İlim Bâde’yi aldım kucağıma. Ve o an her şeye değerdi. Sonsuz şükürler olsun verene, bu duyguyu yaşatana.