Tarih 22.02.2023 saat:16:04 doğumum gerçekleşti😊
Sabah saat 8.30 gibi sancıyor uyandım ama daha önce ki ağrılar gibi değildi… sancı sayar uygulaması indirmiştim ve uygulamaya girip sancılarımı takip ettim. Her 5 dakikada bir 2 dakika süreyle sancım gelmeye başladı. Saat 9.30 gibi hastaneye gittik. Beni ilk NSTye bağladılar sonra çatı muayenesi ettiler. Sanırım açılmam olmuş ki yatış verdiler. Evrakları imzalarken filan da yine sancılarım devam etti. Üstümü değiştirip doğumhaneye gelmemi istediler. Geceliklerimi giydikten sonra tekrar doğum haneye gittim. Sabah kahvaltı yapmadığım için bana bir litrelik serum taktılar. İçinde suni sancı olmadığını sadece açlığımı gidermek için taktıklarını söylediler. Bu sırada sancılarım çoğalmaya başladı. İkinci kez tuvalete gidince farketim ki kanama olmuştu. Beni yine çatı muayenesi ettiler o sıra mesanemin fazla dolu olduğunu ve bununla ağrıyı arttıracağını söylediler ve mesanemi boşalttılar. Bu sırada suyumu da patlattıklarını anladım. Artık sancılarım 1 aralıklara düşmüştü. Ve o anlar artık dayanamıyordum. Bana yürümemi ve hareket etmemi söylüyorlardı ama asla yataktan kalkamıyordum. İki tane tanıdık temizlik görevlisi vardı hastanede onlar ara sıra yanıma gelip beni ziyaretetmişlerdi. Birisi belimi ovalamıştı salavat getirerek sanki o an an benim sancılarım kesiliyordu, diğeri elimi tutup destek oluyordu o da elimi tutukça yine sancılarım azalıyordu. Hatta devlet hastanelerinde mutlaka annenin yanında birisi olması gerekiyor, çünkü insan kendini yalnız hissediyor ve bir destek bekliyor. Neyse benim sancılar şiddetlenince, ebeye yalvarmaya başladım nolur beni sezaryene alın diye. Ebe de: “sezaryenlik hiç bir durum yok gayet iyi gidiyorsun ters birşey olmadığı sürece seni sezaryene alamayız.” Dedi. İlerleyen zamanlarda hasta bakıcı “gel seni bir muayene edelim.” dedi. Yine çatı muayenesi ettikten sonra bu sefer indirmediler. Dedim” evet fatma kurtuluşun yok doğum başlıyor. Ebe hanım hadi başlıyoruz ıkın deyince bu kadar mı hızlı demişim. Neyse okunmayı bilmediğim için ben bağırıyorum. Ebemiz “ bağırmayacaksın büyük abdestini yapar gibi ıkınacaksın.” Dedi. Ikınmaya başladım, bu sırada ebelerden birisi karnıma bastırınca nefes alamadım refleks olarak itmişim. Bir ebe yetmeyince hasta bakıcıyla bastırdılar. Oda olmayınca o günkü nöbetçi doktor geldi. Doktor bey: “hadi fatma başlıyoruz okunmayı bırakma.” dedi. Bebeğin saçı gözükmüştü bile artık bebek doğmuştu 😊 ve o ilk ses… ağladığını duyunca… Allahım dedim bitti şükür bitti dedim. Kızımın elini yüzünü temizledikten sonra yanıma getirdiler bembeyazdı… ebe hanıma “ abla çok güzel gördün mü?” Dedim. Sonra ebemiz dikişimi atana kadar sohbet ettim onunla. Doğum hikayem böyle. Şuan 11 günlük bir bebeğim var çok şükür sağlıklı🥰 ama her anne adayına bir tavsiyem var mutlaka doğumdan sonra refakatçiniz dayanıklı birisi olsun. Çünkü o bebekle ilgilenirken sizin dinlenmeniz gerekiyor. Aynı şekilde evde de çünkü çok fazla uykusuzluk çekiyorsunuz… herkese hayırlı doğumlar Allah herkesin bebeğini sağlıcakla kucaklarına almayı nasip etsin🤲🏻🥰🥰