Bebitomubeklerken 5 gün önce 29 ekimde öğlen 1de mecburi spinal sezeryan oldum. İlk yürüme çok zordu. Akşam 7 civarıydı, Koridora çıktım zorla, ayağımı sürüye sürüye şu 5 oda ilersine kadar dedim yürüdüm.
2. Yürüme de 3 saat sonra yaptım ,8 oda ilersine kadar dedim yürüdüm.
3. Yürüme de gece saat 1 civarıydı.Gene koridora çıktım ve bir baştan bir başa yürüdüm.Dedim yapabiliyorum servisten çıktık aradaki asansörlü bölümü de yürüdüm.
Sonra kadın doğum servisine girişten L koridorun sonuna kadar hep komple yürüdüm.
Sezeryanın ertesi günü bu yürümeler meyva verdi, ertesi günü akşamı koridoru tek başıma yürüdüm.
Yataktan kalkmak oturmak evet cidden can acıtıyordu, o anlar sadece bebeğime odaklandım.Acımdan bebeğimi sadece koltukaltı pozisyonda emzirebildim.
Hastaneden çıkarken çok rahattım elbette hassasiyetim vardı ancak ilk günki gibi hiç değildi.
Şuan 5 günlük oldu bebeğim, evde kendim ayaklandım.Annemde var o ev işlerini yapıyor.Dün yani cuma günü oğlumuzu hastaneye götürdük ordan sağlık ocağına gittik.Kontrolleri yapıldı. Yavaş da olsa yürüyebildim hastane içinde bölümlerden bölümlere.
Bu akşam da dikişteki bandı çıkarttım, ılık su ile bir güzel duş aldım. Dikişler birleşmiş 2 tane dikiş kalmış eriyecek.
İlk zamanlar evet zor ama emin ol geçiyor.Benim ödüm kopuyordu sezeryandan,normale çok zorladım olmadı.Ancak insan iyileşiyor.
Bol bol yürü bir de ayağını belini bacaklarını sıcak tut.