Mirayyymmm Canım,ben anksiyete hastasıyım yani bir çeşit panik atağa benzeyen bir hastalık.hamileliğimi öğrendiğim ilk günden itibaren kendime zehir ettim hamileliğimi,asla doğuramam,ben yapamam diye diye.bir de hep olumsuz doğum hikayeleriyle şişirdiler içimi,hiç iyi şeyler söyleyen olmadı.her gün her gece kabus görüyordum.
Böyle diye diye son haftama geldim,doktor kontrolümde açıklığım çıktı.ben bu duyunca fenalaştım,kardiyologlarla uğraştım vs vs. Beni komple bayıltın,bebeği sezaryan ile alın ben uyandığımda herşey olup bitmiş olsun diyordum eşime🤦🏼♀️
Böyle 6 gün geçirdim,aklıma geldikçe fenalık geliyordu.
Sonuç ne oldu biliyor musun? Doğum sancımın başladığı anda içime hiçbir zaman olmayacak kadar soğukkanlılık geldi.Ve kendi sancılarım ile epiduralsiz normal doğum yaptım.
Ve o gün anladım ki etrafındaki negatif ve olumsuz şeyler söyleyen insanları dinlemeyecekmişsin.
Tabi ki şöyle,herkesin bünyesi,fizyolojisi ayrı,normal olarak doğum şekli ve süreci de aynı olamaz.kimisi 3 gün sancı çekiyor doğum yapamıyor,kimisi benim gibi 15 dakikada doğum yapıyor.Ama burda önemli olan senin içindeki güç.kendine olan inancın.yaşadığım tüm olumsuz ruh durumuna rağmen,kendimi ‘hayvanlar bile yapabiliyor ben neden yapamayayım’,’güzeli,çirkini,yaşlısı,genci,akıllısı aptalı herkes yapıyor ben neden yapamayayım’ diyerek telkin ettim.emin ol bunu başardıktan sonra,3 gün de sancı çeksem başarırdım.
Korkacak gerçekten birşey yok,zamanı gelince herşey o kadar güzel ilerliyor ve Allah yardım ediyor ki,sen bile şaşıracaksın buna❤️