Merhabalar ben de doğum yaptım ve doğum yapalı tam 3 hafta oldu.
Normalde 38+3′te bebeğimiz doğacakken, 38+0′daki kontrolde gelmek üzere olduğunu anladı doktorumuz. O sebeple hemen ertesi gün alalım dedi, ani bir doğum olmasın diye.
38+1′de bebeğimi doğurdum. Öncelikle sezaryen sürecinden bahsetmek istiyorum ve burda okuduğum yazıların beni ne kadar korkuttuğundan.. Bu korkuların tamamen boş olmasa da abartılmış olduğundan bahsedip, siz güzel anne adaylarının içlerini rahatlatmak istiyorum.
Bel spinal epidural anestezi oldum. Gerçekten hiçbir acı hissetmiyorsunuz, sadece bebeği çıkarırlarken karın bölgenizde sarsılma hissediyorsunuz. Ben normalde panik biriyim, panik biri olmama rağmen bu sarsılmayı konuşarak atlattım, eşim yanımdaydı, ve çocuğu çıkardıklarını anladım. Sonradan eşim, aslında sedyenin sallandığını söyledi. Bebeğimin ağlama sesini duyduğum an, inanılmaz. bir ağlama yaşadım, yani normal bir şey değil bu, çok acayip bir duygu, herkesin yaşamasını isterim, hala yazarken gözlerim doluyor.. Bebeğimiz diye ağlamaya başladım onun ağlamasıyla ve sanki ben 29 yıllık hayatımda 29 yıllık ağladım…
Sonrasında biraz midem bulandı ve sıcaklık bastı, biraz bebeğimizi yan tarafta kontrolleri yapılırken izledim 10-15 saniye ancak sonra dediğim gibi fenalaştım gibi bir şey oldu. Neyse sonra anestezist yardımcı oldu ve dikilirken bana sedasyon uyguladılar, sakinleştirici gibi bir şey, baygın gibisin ama değil gibisin de.. Neyse şimdi diğer aşamaları anlatayım.
İlk yürümeyi yapmadan önce, bir hemşire geldi ve karnıma, göbek deliğimin oraya yaklaşık 10-15 saniyeik bir masaj yaptı, bu biraz rahatsız edici ve kısa da olsa ağrınız oluyor. İlk masajı yaparken anestezi etkisi tamamen geçmemişti ağrıyı aşırı hissetmedim ama burada okuduğum '‘karna bastırma’' olayını korkunç olarak anlatıyorlardı. Şunu söyleyebilirim ki, ben acı eşiği yüksek birisi değilim ama buna korkunç bir acı demem.. Biraz abartmış insanlar. Evet ağrı oluyor ama gerçekten kısacık ve geçiyor. Rahmin toparlanması için yapıyorlar. Bu masajı 2 kez daha yaptı, sonuncusu 5 saniye falan sürdü kısacık.. 2. ve 3.yü daha fazla hissettim, canınız yandıgında bagırmaktan çekinmeyin, ben aaaa diye bagırdım hemsirenin elinden tutarak, hemsire ile konusun, hazır oldugunuz anda yapsın, zaten dediğim gibi korkunç bir acı değil, evet acı ve ağrı oluyor ama gerçekten hayatımda yaşadığım en büyük acı değil. En büyüğü dişime işlem yapılmadan önce üst damağıma iğne vurulurkendi :)
Neyse bu kısım böyle… şimdi ilk yürüme aşamasına geleyim. Eğer epidural anestezi olduysanız ki kesinlikle epidural de alın.. ağrı kesici etkisi oluyor ve ilk yürüme kolaylaşıyor. ilk ayaga kalkılan anda çoooook zor diye lanse ediliyordu, hiç de oyle değil. Hatta ben 2. ve 3. de daha zorlandım nedense. Hızlı kalkın, çok oyalanmayın ve önünüze hatta yukarıya bakın. Hafif kambur olabiliyorsunuz bu normal… yavaş yavaş yürüyün ve hastanedeki 2 gün boyunca yürüyün. Eğer epidural almazsanız yani ilk gün ve belki ikinci gün öğlene kadar bu ağrı kesiciyi almazsanız ilk yürüyüş zorlayabilir kesinlikle, ama epidural(agrı kesicili) olursa çok daha rahat geçecektir ilk yürüyüşünüz. Zaten 2-3 dakika yürüyüp oturuyorsunuz, tavsiyem bol su için ve çişiniz geldikçe tuvalete her gittiğinizde yatağa dönmeden önce yürüyüş yapın 2-3 dakika. Ben öyle yaptım. Ve şunu söyleyebilirim ki, ameliyat olduğum günden 8 gün sonra çoook iyiydim. Ama tam anlamıyla toparlandım ve kalkarken artık acı ağrı hissetmiyorum demek için 11. gün diyebilirim. Kısacası ilk 5 gün tam bir iyileşme beklemeyin, doğrulurken, yatıp kalkarken ağrılar olacaktır ama 7. gün itibariyle gerçekten iyi hissetmeye başlayacaksınız. Bu işin sadece 1 hafta, hadi en fazla 10 gün sürdüğünü düşünün ki öyle oluyor. Yapabilirsiniz yani kızlar :) Sezaryen sonrası çişimi yaparken sanki idrar torbamın büzüştüğünü hissediyordum, bu beni biraz zorladı çünkü her çiş yaparken kendimi kasıyordum, wc’ye otururken ve kalkarken eşim yardım etti ama 2.günün ortasından itibaren kendim oturup kalkabiliyordum. Hatta bebeğimi 2. gün koltukta oturarak emzirdim.
Püf nokta şu; ilk 1 hafta ne kadar çok ayakta olursanız o kadar iyi, ne kadar çok oturup veya yattığınız yerde kalırsanız kalktığınızda kesi bölgenizde o kadar ağrı hissedersiniz, yani kısa süreli oturmalar ve yatmalar yapın, gece uykusu haricinde.
Lohusalık psikolojisi için konuşursam benim için ilk 2 hafta biraz ağırdı, hem çok duygusal oluyorsun hem de ağrın vs oluyor, ki benim annem vs yanımdaydı eşim yardımcı oldu. Bence lohusalıkta yardımcı olan birinin olmaması kişi için yıpratıcı, lohusa depresyonu böyle başlıyor diyebilirim.. Uykusuz geceleriniz olacak, ya da söyle söyliyim uykularınız bölük pörçük olacak, bi gün sadece 3 saat uyuyabileceksiniz gece, bazı günler 5 saat totalde.. yani belli olmuyor bu sebeple bebek dogduktan sonra gündüz vakti 1 veya 2 saat kestirmeye bakın, gece uykusuzluğunu tolere edebilmek için.
Okuduğum korkutucu yazılar gibi olmadığını gördüm, en nihayetinde ameliyat geçiriyoruz evet zor ama en büyük acı değil, evet zor ama sadece 1 hafta veya 10 gün sonunda gayet iyi oluyorsunuz öyle düşünün :) işte benim doğum hikayem böyle, ve bebeğinizin kokusunu kokladıkça bağımlısı olacaksınız :)