MutluluklaGelBebek biz eşimle 8 ay boyunca çocuk istiyorduk olmamıştı. Tabi aileler duymaya başladı falan derken saçma salak bi sürü batıl inançlar ortaya çıktı. Yok kırk karışması yok büyü vs derken iyice psikolojim bozuldu. Eşimin ailesi bu tarz şeylere baya meraklıydı çünkü büyü olabilir yeni gelinken kırkın birisiyle karışmış olabilir derken gerçekten olmuyordu çocuğumuz. En son doktora gitme kararı aldım ve kaç tane doktora gittiğimi inan bilmiyorum polikistik over denildi. 3 ay klomen kullandım, kist var dediler olmayabilir dediler. Hormonlarım yüksek çıkmıştı beynimde hipofiz bezleri diye bişey varmış onlarda büyüme olabilir dediler, tüp bebek şansın bile çok düşük dediler. Kullanmadığım ilaç kalmamıştı ve yan etkileri cabası… Her gün ağlıyodum her gün ama. En son eşimle karar verdik bi ay daha denicez ama hiç bi şekilde olumsuz bişey düşünmeden, sanki ilk kez bebek düşünmeye başlamışız gibi sıfırdan başkayacağız dedik. Bir ayımız var dedik eğer olmazsa tüp bebek için tedavi görecektik. Sonra ayın sonunda hamile olduğumu öğrendim. En başta beynini sıfırla, çünkü ne kullanırsan kullan nasıl bi tedavi görürsen gör herşey beyinde bitiyor aslında. Acaba olurmu, oldumu, yada hadi çocuk için ilişkiye girelimi düşünmeden yaşa herşeyi. Ben bi ton ilaçla ve çocuğun olmaz olursada bi ümit olur diyen bi ton doktorlara rağmen kendiliğimden hamile kaldım. Şuan 2 aylığız. Umudunu kaybetme ve inancını yüksek tut. İlk adımın bu olsun olurmu.. Sonrası zaten olacaktır