Merhaba güzel anneler..Öncelikle Depremde hayatını kaybeden vatandaşlarımıza rahmet kalanlara selamet diliyorum..
30 Ocak sezaryen için doktorumla randevulastik.. Diğer çocuklarım genel anestezi ile doğduğu için ilk kez spinal olacagimdan dolayı günlerce düşündüm.. Burada okuduklarimdan dolayı Ameliyat sırasında panik olur muyum nefesim daralır mi tansiyonum düşer mi vs vs kafamda sorularla yattım sorularla kalktım.. Kendimi hep telkin ede ede 30 Ocak sabahına uyandım.. 7 gibi evden çıktık.. İşlemlerin yapılması giyinmem nst ultrason derken ogleni bulduk.. Bu aşamada tek sorun ağzımın çok kuruması idi.. Ona da kuruluk hissettikce ağzımı çalkalamama izin verdiler 😁 neyse ameliyathaneye girdim anestezi uzmanı geldi beni oturttular belimde bir soğukluk hissettim sadece acı falan hissetmedim bitti yatircaz dediler önüme perde çekildi kollarıma tansiyon aleti oksijen ölçer falan takıldı.. o sırada doktorum geldi.. Bacakların ısındı mi diye sordular evet ama ayaklarımi hala hissediyorum oynatiyorum dedim tamam o da uyusacak birazdan dedi anestezi uzmani o sırada doktor karnıma falan dokunmaya başladı dedim kendi kendime sanırım nereyi nasıl açalım diye bakıyor ayaklarımı hala hissediyorum çünkü derken bebeğin sesi geldi ben şok daha ameliyata başlayacaklar diye beklerken büyük bir rahatlama oldu minigimin sesiyle beraber.. Acı hisseder miyim diye düşünüyordum çünkü ayakarim da uyusacak diye beklerken bebişin sesi ilaç gibi geldi.. Bunlar anlık oldu çok kısa sürdü yani.. Sonrası bebeği getirip yanağıma deydirdiler onu koklayinca daha da rahatladım sonra doktoum geçmiş olsun dedi aaaa bitti mi dedim evet dedi.. Jet hızıyla geçen bir ameliyat oldu benim için bu kadar kolay beklemiyordum boşuna günlerce düşünüp kendimi paralamisim dedim.. Kafanıza takmayın annelerim.. Gerçekten çok kolay geçiyor.. Rabbim hepinize sağlıklı kolay doğumlar nasip etsin..