merhaba hanımlar
Hamilelik sürecinde burada onlarca doğum hikayesi okudum kiminde çok korktum kiminde inşallah benimki de böyle geçer diye dua ettim şimdi ise kendi doğum hikayemi sizinle paylaşacağım. 5 Şubat gecesi beni uykumdan uyandıran bir ağrı yaşadım. Ve daha sonra normal bir ağrı olmadığını düzenli geldiğini fark ettim. Kasılmaları uygulamadan takip etmeye başladım düzensiz ama çok sık geliyorlardı 2 3 dk bir bazen 5 6 dk bir geliyorlardı. Eşimi uyandırmadım dedim bari o uyusun sabah gideriz hastaneye sabah oldu eşime söyledim önce bir şaşırdı sonra etrafı toplayıp kahvaltı yapıp hastaneye gittik ama hala sancılarım sık geliyor. Ben birden çok korktum nasıl doğuracağım canım çok yanacak vs diye o an sancılar kesildi ben korkudan ağlamaya başladım. Beni doğum odasına aldılar ebe geldi muayene etti 1 cm açılma var dedi ben şok gece boyunca ağrı çektim sadece bu kadar mı açıldı diye ağrı kesici verdi 10 sonra tekrar kontrol etti 2 cm dedi neyse evimiz yakın diye bizi gönderdiler su veya kan gelirse gel dediler bende eve geldim. Bu arada Fransa’da yaşıyorum daha geleli bir yıl oldu dil henüz bilmiyorum o yüzden hep korkuyordum doktorlar ile nasıl anlaşacağım nasıl olacak kendimi ifade edemiyorum falan milyon tane kaygım vardı. Akşama kadar sancıları çektim evde hep yürüyüş yaptım çömelme hareketini çok yaptım sancımın gelmesinde çok etkili oluyordu ve derin derin nefes alıyordum o kadar iyi geliyordu ki eşim saolsun sırtıma masaj yapıyordu sancı gelince neyse böyle geceye kadar devam etti. Görümcem de geldi. Eşim akşam yemeği için pizza almaya gitti. İşte herşey o an başladı. ben masadan tutunup hareketler yapıyorum falan pıt diye bir ses geldi içimden şok oldum o an ve bacaklarımdan sular akmaya başladı. Hemen gittim pet taktım. Sancıları takip etmeyi bırakmıştım artık. Eşim geldi yemek yiyip hastanenin yolunu tuttuk. Kadın muayene etti ve nst ye bağladı. Epey bir süre kaldım. Sonra açılmanın ilerlemesi için yürüyüş yapmamı söyledi. Aman Allahım bir sancılar geliyor ben artık insanlıktan çıktım eşime diyorum ben ölüyorum sanırım artık dayanamıyorum. Söyle şunlara bana ağrı kesici versinler diye tabi eşimde tercümanım bu arada 😂 artık sancılar gelince eşine yalvarıyorum masaj yap diye adamın eli koptu benim belim tahriş oldu ama sancı gelince kendimden geçiyordum resmen ve çok uzun sürüyordu. Koridorda epey yürüdük ve ben artık bitmiş durumdaydım. Ebe geldi kontrol etti. 4 cm açılma dedi ama ben ölüyorum diyordum öyle bir acı yok. Epidüral yapacaklardı artık ve eşimin 20 dk çıkması gerekiyordu ama ben sancı gelince nolur gitme belime masaj yap diyordum kadın çıkın diyor neyse çıktı sonunda yaptılar çok acımadı. Sonrası cennet resmen acılar kıvranmalar bitti. sabaha kadar yarı uyku yarı uyanıklık ile geçirdik eşimde yanımda kaldı. Sabah bir baktım telefona arkadaşlarımdan duydum deprem olmuş ailem Elbistan’da oturuyor arıyorum kimse açmıyor hastanede telefon çekmiyor. Saat 8 gibi ebe geldi ve 10 cm açılma olmuş 2 saat içinde doğurman lazım dedi neyse bende bir tedirginlik bir korku yeni ebe geldi ve 9 gibi doğuma başladık eşim önce kalırım yanında dedi ama yüreği dayanmadı çıktı. Elime bir buton verdiler ağrı geldikçe bas diye ve ıkınmaya başladım. Saatler 9:21 gösterdiğinde bal kızım aseli kucağıma verdiler. Ağladım dayanamadım. Çok güzel bir bebeğin olmuştu. Eşim geldi. Bende daha diyorum bakma bana vs diye 😂 daha sonra konuşunca söyledi dedi gördüm kurban kesmişler gibi heryer kan içindeydi. Tabi benim önümde örtü var göremiyorum. Böylece doğum serüvenimiz gitti ve dikişe geçtiler. 3 gün boyunca hastanede kaldık iyiliğe kalmışız çok ilgilendi ve çok güler yüzlülerdi ülkemde olsa bu kadar merhametli davranırlarmıydı bilmiyorum. Bu kaldığımız süre boyunca bebek bakımına dair herşeyi öğrettiler yaptırdılar. Benim yanımda kalacak kimsem yoktu bu eğitim benim için çölde su gibi olmuştu. 12 günlük oldu kızım ancak yazabildim. Allah doğum yapacak herkese yardımcı olsun inşallah 🙏🏻