Merhaba, burada o kadar çok doğum hikayesi okuyup motive oldum ki ben de anlatmayı bir borç bilirim :)
Biz deprem bölgesi olan Osmaniyede yaşıyoruz. 10 gün önce de tabi ki Osmaniyedeydik ve heyecanla 15 şubata planlanan doğumu bekliyorduk. Hepinizin malumu deprem hadisesi meydana gelince Osmaniyede hayat durdu. Depremin ikinci günü acaba bebek ne durumda diye acile gitmiştim, sancıların başlamış dedi ebe bana, biz de hemen bir iki saat içinde, az hasar alan evimizden doğru düzgün bir şey alamayarak (allahtan hastane çantası hazırdı onu aldık bi tek) kayınvalidemlerin yaşadığı Karaman iline geldik. Hemen ertesi gün burada özel kliniği olan bir doktora göründüm ve durumu anlattım. Bana sancın yok pazartesi gel tekrar bakalım dedi, yine 15 şubatta yaparız sezaryeni dedi. Gözüm doktoru pek tutmadı ama araştıracak zaman yoktu. Biz de beklemeye başladık. Pazartesi olmadan, pazar günü benim sancılarım sıklaştı ve nişanım geldi. (Bu arada doktor asla telefonlara bakmıyor) neyse zaten pazartesi çağırmıştı diyip direkt nst çektirip sonucu göstermek için kliniğe gittim. Nişanım geldi, buyrun bu da nst grafim diyecektim ama bana randevu veren doktor kliniğe gelmemiş, suratsız sekreteri de bizi 10 dk beklettikten sonra “ama doktor bey burda değil” diyince benim şalter attı tabi. Gelmeden arasaydınız diyor bir de haspa, üç defa farklı zamanlarda aradık doktor bey telefonlara bakmıyor haspam gibi bir tavırla terkettik kliniği, bu arada sancılarım sıklaşmaya devam ediyordu. Hadi dedim başka doktora, aldım peşime eşimi, kayınvalidemi, gittik başka bir doktora (onu da başka biri önermişti) anlattım dedim benim durum bu, nst ye baktı, ultrasona baktı, çatıya baktı, dedi seni üç saat sonra sezaryene alacağım kan ver sonra eve git bir an önce hazırlan gel. Gerçekten de üç saat sonra hastaneye adımımı atar atmaz öyle bir sancılar silsilesi başladı… Eğer ikinci doktora muayene olmadan direkt eve gitseydim ikinci doktor da beni acil sezaryene almayacak (önceden kontrol etmediği hastayı almazlarmış) ve ben öyle ortada kalacaktım. Allaam iyi ki deli kafa biriyim…
gelelim işlemeeee :)
Birincisi sondayı uyuşturmadan, yukarıda serviste taktılar, bu durumdan hiç hoşlanmadım. Bi yanda sonda takılı bi yanda sancılarım bastırıyor… biraz zordu. Yaklaşık bir saat sonra ameliyathaneye indirdiler. Anestezi doktoru geldi işte eğil dedi spinali yaptı, tuhaf bir ağrı hissettim ama şu an yine yapalım deseler korkmam yani öyle bir ağrı değil. Seviye olarak da damar yolu açılması gibi. Ama hiç kımıldama hiç kımıldama diye hemşire tarafından beş altı defa söylenince insan biraz korkuyor :) boşuna korkmuşum. 10 dk falan uyuşmasını bekledik. Arada bir heyecan durumumdan dolayı bi iç çekilmesi bi mide bulanması falan yaşadım ama teknisyen başımda bekliyordu ve anında bişeler yapıp şimdi iyi mi diye soruyordu. Yani arada kötü hissetsem de sorun anında giderildi. Bu arada doktor geldi ve işlem başladı. Sonra ameliyat ekibine ben çok stresliyim müzik açabilir miyiz dedim, hemen ne açalım dediler, dedim günlerdir kafamda dönüyor Galatasaray gol attığında çalan şarkı dedim :) ve işlemin ne kadar sürdüğünü size anlatayım, hemşire şarkıyı bulup açtı ve daha nakarat yeni gelmişti ki kızım “aşkın olayıııııım” nidaları eşliğinde dünyaya geldi :) ben tabi bir ağla bir ağla, tansiyon yine allak bullak ama hemen müdahale yine teknikerden tabi. Sonra işte bebeğimi benim görebileceğim bir yere aldılar ölçtüler biçtiler giydirdiler, sonra işte ten teması falan, götürüyoruz dediler ve sonra beni yarım saat diktiler, bitmedi o yarım saat… allahtan hemşire hanım bebeği verirlerken eşimin fotisini falan çekmiş, ameliyathaneye geri dönüp onları gösterdi de en azından bebeğim eşimin yanında diye bir miktar rahatladım.
Gelelim işlem sonrasına, arkadaşlar ızdırap :) işkence bu :) uyuşukken sıkıntı yoktu ama bir geçti ki anestezi allahım böyle bir ağrı yok ayağa kalkamıyorum doğrulamıyorum oynayamıyorum yerimden, bu sırada bana habire serum üstüne serum bağlıyorlar artık 5 te sordum hemşireye dedim ki “bu nedir” ya. Demesin mi suni sancı gibi bişe… neyy… yanlış mı anlıyorum? Ben çocuğu doğurdum bakın orda duruyor ne sancısı??
Meğerse benim sancılarım sezaryen işleminden önce başladığı için rahmim yorulmuş ve doktor anestezi etkisi geçene kadar bu serumlardan verin demiş hemşirelere, salak hemşire de gelip kontrol etmeyince benim suni sancı serumları anestezi etkisinden sonraya kalmış… velhasıl sabah 6 ya kadar sezaryen sızısı yetmezmiş gibi bir de sancı çektim, bilerek ve isteyerek verdikleri bir sancı :)
6ya doğru ben artık ağrıdan ve bebeğimle ilgilenememenin sinir bozukluğundan oturdum şakııır şakır ağladım. Hemşireler toplanmış iyi misiniz iyi misiniz? Ya dedim siz kafayı mı yediniz napıyorsunuz bana artık yeter sabah oldu salın beni artık diye ağladım. En sonuncu serumun yarısından böylece kurtuldum :) peki işkence bitti mi? Hayıııııır :)
Sonra gaz çilesi başlıyor. Gazım az önce 48.saatte çıktı arkadaşlar ve dikiş yerine verdiği acının tarifini size anlatmam imkansız. 48 saattir toplam 1 saat uyumadım. Sezaryen olacaksanız gazı göze alın derim :)
Süt durumu da şu ; kuzum memeyi hemen kaptı ama ne yazık ki süt yoktu. Mama takviyesi yaptık ama emzirmeyi asla bırakma demişti çocuk doktoru, iki gündür sadece bağlanmak için emzirdim ama bugün artık süt de gelmeye başladı. Mama verince memeyi reddetti gibi bir durum olmadı yani. Kuzum boş memeyi emdikten sonra mama yedi her seferinde. Özellikle; önce meme sonra mama… şimdi üçüncü günde sütüm arttığı içim mama takviyesini azaltıyoruz. Gaz ve dikiş sancılarım nedeniyle ancak bugün taburcu olabildik. Hala çok sınırlı hareket edebiliyorum. Ama çok mutluyum çok çok :) bütün aksiliklere rağmen her doğum pozitiftir :) herkese iyi doğumlar.