8 şubat çarşamba günü sfır açılma ve kanala girmeyen bir bebekle sabah suni sancı almak için yatışım yapıldı. Başlarda gayet rahattım ama akşam üstü sancılar vurmaya başladı. Saatler ilerledikçe allahım ben napıyorum dedim.. Bebek kanala girmişti 2-3 cm acıklık vardı.. 1 saate bu acıklık 5 cm oldu ama sancılar artık dakikada bire düşmüştü ve tarif edemiceğim bi acıydı. Bu şekilde söylüyorum diye herkes aynı acıyı hissetmez tabi emin olun.. Beni zorlayan acılma olmadan kanala girmeden suni sancıyla bu olayı yapmaya calışmaktı.. Gece 10.30 gibi hemşire lağman yaptı ve bana suan sezeryana dönmek istersen son şansın karar ver dedi. Zaten eşim de uzun süredir sezeryana dönelim acı cekme diyordu ve gerçektwn dayanacak gücüm yoktu. Sezeryan kararını orda verdik. Ve acilen ekip toplandı ve spinal anestezi yapıldığı an tüm acım bitti. 5 dk geçmeden miniğim dünyaya geldi.iiçimi rahatlatan gek şey bebeğim doğduğu an kakasını yapmış ve zaten ben istemesem de zorunlu sezeryan yapılacakmış. 4 saatte falan uyuşukluğum geçmişti ama ağrım sancım yoktu. Sabah hemşirelerle kısa yürüyüş yaptık biraz zorladı. 2.gün cıkış yaptık. Bebeğimi de sorarsanız her bebeğin kendine has tavrı var ama size tavsiyem siz sakinseniz o da sakin olur. Ve sakın korkmayın yapabilir miyim diye. Ben ki uykuta cok düşkünken suan en ufak sesine fırlıyorum yataktan. Bice bu kadar uykusuzluğa rağmen hiç yorgun hissetmiyorum. Süt olayına gelirsek benm allaha şükür sütüm hemen geldi ama sadece bir göğüs ucum içe göçüktü ve onu ememiyordu. Dün hemşire önerisitle slikon göğüs ucu aldım ve suan cok rahat emiyo o göğsümü de.. Sezeryan sonrasına da gelirsek yapıyla alakalı bir durum. Acık söyleyeyim oturmak kalkmak yatmak vs ilk başta bayaa can yakıyo.. Ama her gecen gün toparlanıyo insan sadece yatmayın hareket edin. Suan hafif acı hissediyorum dikiş yerinde o da cok normal..