Merhaba arkadaşlar, 13 gün önce sağlıkla bebeğimi kucağıma aldım çok şükür, darısı isteyen bekleyen herkesin başına inşallah 🤲🏼🧿 Ancak doğuma kadar çok iyi çok normal bir psikolojideyken, bir an önce doğsun çabucak büyümesin minik minik hallerine iyice doyalım diye düşünürken şimdi stres topu oldum, gelen sütüm geri kaçtı resmen. Daha eve getirdiğimiz ilk gün mama takviyesi yaparken doydu ve ağzını açmayıp tepkisizce bakınmaya başladı, eşim ve kayınvalidem eyvah nefes almıyor diye ortalığı kopardılar 😣 ilk başta hayır alıyor panik yapmayın desem de kayınvalidem herkesten çok panik yapınca benim de elim ayağım kesildi ve ambulans çağırdık 😣 oysa ki çok şükür bebeğimin birşeyi yokmuş, tabii ki böyle şeyler bebekli her annenin başına gelebilir herkesin yanında olabilir ama önemli olan soğukkanlı olup gereken müdahaleyi yapabilmek. Zaten iki günlük yeni anneyim bu olay üzerine iyice travma yaşadım, öyle bi stres kapladı ki beni ne uyuyabiliyorum doğru düzgün ne birşey. Bir de deprem haberleri, her ne kadar izlemek istemesem de her kanalda sosyal medyada aile ortamında heryerde istisnasız konu deprem olunca iyice kötü düşünceler sardı beni. Şimdilerde hık yapsa elim ayağıma giriyor, kalbim ağzımda hep, gazı oluyor ağlıyor ben panikten mahvoluyorum. Annemi yarım saatliğine markete gönderemiyorum, işi oluyor gitmesi gerekiyor bazen strese girip ağlıyorum. Çok korkuyorum yalnız kalmaktan, annem yanımdayken bile bebek uyurken ben uyumamaya çalışıp hep gözlemliyorum. Bu durumu yaşayan var mı, nolur geçici deyin, geçecek deyin, hiç iyi değilim. Anneliğimin tadını çıkaramıyorum stresten.