Merhaba,
Öncelikle sakin ol canım. Eşim asker değil ama gecesi gündüzü belli olmayan bir iş ile meşgul olduğundan evde çoğu zaman göremiyordum. Hatta forumda birisi daha vardı eşi asker veyahutta polisti o da böyle bir post açmıştı. Demem o ki zaman öyle hızlı geçiyor ki… Ki 2 haftalık bir işten bahsediyorsun. Emin ol eşin de yanında durmayı çok isterdi.
İlerde eşinin senin ve çocuğun için yaptığı fedakarlıkları görünce daha iyi anlıyorsun her şeyi. Ben de çok yakınıyordum kendi kendime. Sonra eşimin destekleri ile ev, araba aldık. Kimseye muhtaç etmedi beni o süreçte. Gönlünü ferah tut lütfen sağ salim gider sağ salim gelir. Ne kendini ne de bebişi üz böylesi bir durum için. Hele ki eşinin aklını sende daha çok bıraktırma.
Gün geliyor çektiğin onca zahmet sıkıntı bir anı olarak kalıyor. Unutma her karanlık gecenin bir sabahı var… Bunlar da atlatılır siz sağ olun, sağlıklı olun. Yel essin kokusu gelsin o bile yeter. Ben böyle böyle düşünerek pazartesi Allah’ın izniyle doğuma gideceğim düşün artık. İçini karartan sıkan ne varsa benimle paylaşabilirsin… :)