Hevesle bekledim bu başlık için… 😍
35+5. Cuma günüydü. Akşam sancıyla acilen hastaneye gittim. Herşey normaldi sancım vardı. Kendş doktorum izinde olduğu için nöbetçi doktor vardı. Önce açılma var mımdşye baktı 2 cm açılma varmış. İsyersen evde sancı çek istersen yatış yapalım doğum başlasın dedi.. Kabul etmedim eve gelmek istedim. Eğer bi sancı varsa evde çekmek istedim hep. O gece sabaha kadar ara ara sancılarım oldu. Eşim olsun ikizim olsun yanımdan hiç ayrılmadılar. Sabaha kadsr kanamam oldu. Nişanım bozuldu çünkü. Kanama arttıkça korkumda arttı. Durmuyo azalmıyor git gide çoğalıyodu. Sabah tekrar gittik açılma hala 2 cm ve sancım gitmişti. Neyse dedik yalancı sancıydı demek.. O gün kardeşimle eşim evi temizlediler. Bende aşırı enerji vardı ama yatmaya devam ettim.
Cumartesi temizlikti sohbet muhabbet yılbaşı gecrsi derken geçti. İkizim kızı ve eşinden ayrı geçirdi yılbaşını benimleydi. Pazar sabahı oldu kahvaltı yaptık çay kahve sohbet muhabbet ettik. Eniştemde geldi baya eğlendik. Öğleden sonra dayımlar geldi kuzenlerim hepsi bendeydi. Beni görmeye geldiler. 36. Haftaya girmiştim pazar günü. Sonra kardeşim çalıştığı için hafta içi yanımda kalamazdı annemde çalışıyor ama izine çıktığı için o gelip kalacaktı yanımda. Teyzem dediki “ ben doğurmadım ablam geldi doğur bu gece bi daha gelemem dedi ben o gece doğurdum ablam geliyo sen kesin doğurursun 😃😃” neyse saat akşam 9 bucuk oldu herkes evine gitti. Eşim annem ben kaldık. Sonra koltukta otururken “ ay anne ben işedim altıma” dedim. Çünkü son dönemlerde kaçırma durumum oluyordu. Gittim duş aldım. Sonra başladım 10 dk bi wc ihtiyacım geldi. Kardeşimle konuştum doktoruma ulaştılar. Acil çağırdı doktorum kendi nöbetine denk geldi.
Sonra 0 sancı 0 ağrı sızıyla bu sefer oynaya oynaya annem eşim ben kaynanam muayene olmaya gittik. Ultrasona girdim herşey süper. Açıklık 2.5 cm olmuş. Nst girdim 0 sancı. Doktorum şüphelendi benden. Cuma gününü de bildiği için test yaptırmamı istedi. Sızıntı şeklinde bile su gelebilir enfeksiyon riski var teste göre karar vericem dedi. Neyse testi yaptık kapıda sonuö bekliyorum. Doktor içeri çağırdı beni “ gözün aydın” dedi ehh tamam ben eve gidiyorum hocam dedim. Sonra ban abaktı güldü “ hayır tatlım doğuma gidiyorsun” dedi.
Başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Hazır değildim çok erkendi ve kesinlikle o an doğuramazdım samcım yoktu çünkü. Sakinleşince beni doğumhaneye aldılar. Normal doğuracaktımm sunii sancı verdiler. Direk ikizimi aradım koştu hastaneye yanımda sadece onu istedim. Arada eşim giriyordu. Ama beni sancıyla görmeye dayanamıyordu biliyorum. Her sancı vurdukça sana biraz daha yaklaştım kızım diye telkin ettim kendmi. Ama açılmam ilerlemedi. Yaklaşık 4.5 saat sunii sancı çektim. En son doktorum 2 saat daha beklemek istedi. Eda bunu sen yaparsın sabret dedikçe son kıvranmalarım olduğu için Sezeryana döndük.
Doktorum benden emindi benden çok bana güveniyordu. Şansım gibiydi kadın. Beni Sezeryana hazırlarken sürekli sakinleştirmek için başımdan ne eşim ayrıldı ne kardeşim. Kapıda annemler babamlar kaynanam kayınpederim kaynım ve en yakın arkadaşlarım beni bekliyordu. İyi ki böyle bir ailemve araldaşlara sahipmişim…
Sonra beni ameliyat için almaya geldiler. 1 an olsun eşim kardeşim elimi bırakmadılar. Asansöre sadece eşimi aldılar. Sonrası yok. Eşim kapıda kaldı ben hayatımda ameliyat nedir bilmem buz gibi bi yere girdim. Herkes güler yüzlü herkes heycanlı beni telkin ediyolar. Anestezi doktorumda çok iyi bi adamdı. Spinal doğum yaptık. Ve anestezi doktorum bana ne oluyorsa ne yapılıyorsa tek tek anlattı.
Sınra bir ses duydum.. An durdu kalp atışlarım hızlandı bacaklarımı zaten hissetmiyorum ama ellerim buz kesti.. Kızım doğmuştu. O ağladığını duyunca bende başladım ağlamaya 8 ay heyecanla merakla beklediğim cennet bahçemi getirip koynuma verdiler. Öpüp kokladım o kadar güzel birşey ki ayrılmak istemedim.. Sonra alıp götürdüler kızımı.
Ameliyathaneden çıkınca herkes kapıda beni bekliyordu. En başta eşim. Herkes ordayken aklıma tek bir soru geldi. Kızım yaklaşık 40 dk önce gitti herkes buradaysa şu an yanında kim var? Hepsinin yüzüne bakarak bunu sordum. Doktor kontrolü yapılıyo odaya çıkıyosun sana getirecekler dedi kardeşim.
Odaya çıktım ne kızım geliyo ne yüzüme bakan var herkes birbirine bakıyor bi sessizlik hakim. Eşime kızımı sordum. O ara hemşire geldi doktor babayşa görüşmek istemiş. Aradan 1 saat geçti rn son kardeşim elinde hemşireye vereceğimiz birlikte hazırladığımız kıyafetlerle geldi o an anladım. Ağlamaya başladım canım yanıyodu eşim geldi. Herkesi odadan çıkardım kızımı sordum. İçinin en az brnim kadar yandığını biliyordum. Kğvözr alındı 1 hafta 10 gün kalacakmış. Bunu söylerken ne cümlesini tamamladı ne benim elimi bıraktı.
10 gün nasıl ayrı kalacaktım. Her odadan bebek sesi gelirken ben sürekli ağladım. İyi olacaktı biliyorum. Solunum sıkıntısı vardı ama entibe edilmemişti. Bu iyi haberdi. Öğleden sonra gittim kızımı gördüm. O kadar küçük zayıftı ki size bunu anlatamam. 2 gğn eşim annem kardeşim yanımda kaldolar hastanede.
Taburcu olacağım gün berbat haldeydim. Onu bırakıp gitmek koyuyordu. Eve geldim 9 gğn boyunca odasına adım atamadım. 2 gğn emzşrmeye gittimm her gğn görmeye gittim. Sonra kıyagetlerini getirin taburcu olacak kızımız diye telefon gelince odasına koştum. Herşeyini hazırladım çiçeğimn.
O gün alıp geldik kızımızı.. Yol boyunca mutluluktan gözyaşım durmadı. Herkes benim evde kızımızı bekliyordu. Odaları gezdirdi babası odasını tanıttı yatağını tanıttı.
Çok şükür ki dğn tam 1 aylık olduk. Kızımı her an emziriyorum koklayıp öpüyorum. O 10 günlük küvöz sürecini tamamrn unuttum. Cennet bahçem mis kokulum şuan yanımda uyuyor. Öyle huzurluyuz ki 1 an bile ayrılamıyorum yanından.
Rabbim isteyen herkesin kucapını kalbini doldursun. Allah ım küvözde olan bebeklerimizi annelerine kavuştursun. Minik savaşçım koynumda büyüyor. Buraya yazmak için kendmi hazır hissetmem gerekiyordu. Biz başardık kızlar kızım benden daha güçlü biliyorum. İyi ki benim kızımsın iyi ki bizi seçmişsin annemmm 💕
-