Öncelikle merhaba güzel anneler. Doğum hikayemi paylaşmak istiyorum sizinle. Yarı negatif, yarı pozitif normal doğum hikâyemi yazmaya başlıyorum.
Çarşamba günü saat 9 da normal rutin kontrolüme gittim. Nstye bağlandım ve sancılarım düzenli çıktı. Doktor acile yönlendirdi. Ebenin açıklık muayenesi yapması söyledi. Neyse gittim. Gerçekten hamilelikte en nefret ettiğim ve korktuğum tek şey o muayene… Normal doğumu zaten kesinlikle istemiyordum bu sebepten. Ve 3. derece vajinusmus vardı bende. Neyse devam ediyorum. Ebe muayene ederken bende çok aşırı kasıldım sanırım, kendisi de elinin hepsini soktu sanki. Kanamam başladı. 2 cm açıklık var yatıralım istersen dedi. Bende evimin hastaneye 5 dakikalık mesafede olduğunu, sancılarım olursa gelebileceğimi yatmak istemediğimi söyledim. Dışarıda doktorla görüşmesini bekledim. Doktor yatıralım mutlaka demiş. Bende bir bildiği vardır diye kabul ettim. 11 buçuk gibi hastaneye yattım. Kendi sancılarım yetersizdi. Suni sancı verdiler. Neredeyse 10 saat kadar suni sancı çektim. Ama açılma sadece 1 cm olmuştu. Gece 11 buçuk gibi suni sancıyı kestiler. Kendi sancım yoktu. Nstye bağladılar çıkmadı hiç. Gece 3 gibi ebe geldi ve artık birşey yiyip içme doktorla görüşücez büyük ihtimalle sezeryan olacaksın çünkü ne sancın var ne de bebekle alakalı birşey var dedi. Sezeryan olma fikri kötü gelmedi çünkü normal doğum istemiyordum. Doktorla da bu konuyu konuşamadan yatırdılar. Sabah başka bir doktor geldi ve suni sancıyı tekrar verelim bu sefer sıklığını arttıralım dedi. Ben kesinlikle normal doğum istemiyorum korkuyorum ama nedense bunu bir türlü dile getiremiyorum. Neyse suni sancı başladı. Ben ölücem sandım her sancı gelişinde. Gerçekten öyle bir ağrı yok. Annelerimizin hakkı ödenmez, iyice anlamış oldum. Ebe 11 gibi geldi açılma 4 cm olmuş, kalk yürü mutlaka dedi ama hiç takatim yok. Aşırı sancım oluyor ve çok yorulmuştum. Yatakta karşıladım sancılarımı. Bir yandan dua ediyorum bir yandan bağırıyorum ve ağlamaktan duramıyordum. Her sancı geldiğinde ıkınma isteği oluştu. Kendimi tutmaya çalıştıkça o his daha da kuvvetlendi. Ve sürekli ıkınmaya başladım. Kayınvalidem yanımdaydı ve bebek geliyor dedi gidip ebeleri çağırdı. Ebe sancın gelince büyük tuvaletini yapıyormuş gibi ıkın mosmor olacakmışsın gibi dedi. Ve her ne dediyse yaptım. Çok şükür hızlı bir doğum gerçekleşti saat 12:15 te kızım kollarımdaydı. Güzel, mübarek kandil gününde gelmesi beni daha da sevindirdi. Bu kadar güzel ve hızlı gelişmesi doğumun, en başta beni sonra ebeleri baya şaşırttı. Açıklık kontrolü yaptıklarında az çektirmedim çünkü😂 Allah hayırlı bir şekilde doğum yapmayı nasip etsin bütün annelere. Normal veya sezeryan asla farketmez. Annelerin ayakları altında cennet var. Anne olunca çok çok iyi anladım. Çok şükür bebeğimle iyiyiz. Benim dikişlerim var. Ebeye sordum söylemek istemiyorum ama çok var dedi. Korkmana gerek yok sadece dikkat et kendiliğinden düşecek dedi. Benimle ilgilenen ebeler gerçekten çok güler yüzlü ve anlayışlı insanlardı. Etraftan duyulduğu gibi olmadıklarına çok sevindim.☺ Yürürken biraz zorlanıyorum o kadar. Ve doğumda aşırı korktuğum için sanırım, sütüm gelmiyor. Sancı çekerken bile oluk oluk geliyordu. Maalesef bebeğime mama vermek zorunda kalıyorum😣 Sütümün gelmesi için elimden geleni yapacağım. Şu an hastanedeyiz. Bebeğimin kontrolleri bitince gün içinde taburcu olup evimize gidicez. Onu çok çok seviyorum. Aselim güzel kızım. İyi ki geldi, hoş geldi🥰 26.01.2023🐣
Allah sağlıkla kavuştursun bebeklerinize anneler.