Kardeşim 37+3 müydü ne (o gün baya yürümüştük) uyurken gece 2de suyu geldi uyandırdı beni acaba altıma mı yaptım yoksa suyum mu geldi bi bak diye suymuş meğer, kalktık hastaneyi aradı (özel hastane) doktoru izinliydi nöbetçi doktor gelecekti mecbur doğumhanedekiler açılmanız vs var mı gelin bakalım dediler hazırlanmaya başladık depend taktı sürekli akıyordu az az, ama öyle telaşlı koştur koştur değildik sakin sakin evdeki işi hallettik çıktık, ebeler baktı açılma 1 cm mi neydi nst bağladılar yürüyüş yaptık pilates topuyla hareketler yaptı, bekledik ara ara kontrol ettiler açılma yok sunni sancı verdiler ara ara (ebeler doktoru bilgilendiriyordu açılma olmayınca doktor da evinden kalkıp gelmiyor normal mesai saatinde geldi sabah) doğru düzgün sancısı bile olmadı açılma olmadı doktor arada gelip bakıyordu bebeğin hareketlerine (bir de gece kalkıp geldiğimiz için karnı açtı bişey yemediği için bebekte öyle çok hareket etmiyordu, ne olur ne olmaz sezaryene hazırlık olsun diye de bişey yedirmediler) en son geldiğinde bebeğin hareketleri çok az suyun da azaldı seni sezaryene alıyoruz dedi doktor sabah, biz şok o anı hiç unutamıyorum ağlamaya başladı kabul etti bebek için korktuğundan, bizi odadan çıkardılar ona spinal anestezi yaptılar, saat sabah 11de ameliyathaneye girdi 15 dk sonra bebeğimizi getirdiler çok ağlamıştım 🥹 kardeşimi 1 saat sonra falan odaya getirdiler ikisi de çok sağlıklıydı, o gün ayağa kalktı sonrasında sanki normal doğum yapmış gibi kolaylıkla ayağa kalkabiliyordu canı yansa da bize çok yansıtmıyordu, 9 saat onun bu sürecinde yanındaydım yazarken çok duygulanıyorum annelik böyle bir şey demek ki 🥹 şimdi ben de ilk gebelik sürecimdeyim (tabi bu olaydan dolayı biraz korkuyorum) ve o benim tanıdığım en cesaretli en güzel anne ♥️