Oncelikle rabbim herkese isteyen bekleyen tum insanlara bu duyguyu yasatsin. 2. Dogumum ilk digukum seseryan 7 sene once oldu fakat fikislerimdeki acilmadan dolayi doktorum 37+2 ye gun verdi sezeryan icin. Bir gun oncesinden gece boyu korkudan agladim. Devlet hastanesiydi cift kisilik oda veriyorlardi. Ve nasil anestezi uygulancagini bilmiyordum panik atak hastasiydim. Sabah yatisim yapildi. Ve odada beklemeye basladim ama her hemsireye soruyorum komplemi bayilyiliyor yoksa belden asagimi. Neyse sonra anestezi doktorum geldi okadsr merhametli okadar sevkayli yaklastiki o an sanki bana seni narkozsuz yapmamiz lazim dese kabul edecektim. Cunku koustuklari cok mantikliydi. Bebegimin cikar cikmaz bana ihtiyaci vardi. Emmesi lazimdi benim ayilmami beklememeliydi. Ve ben tum cesaretimi toplayip spinal olmayi kabul ettim. Belli sacma gelebilir ama adetken bile basi agrisa kalp krizi geciriyorum diyecek kadar panik bir insandim. Ama 1 dakika bile basimdan ayrilmadilar. Yaptiklari her islemi tek tek anlattilar. 9 ay boyunca kendimi korkutmamin sabaha kadsr aglamamin ne kadsr yersiz olduguu anladim. Sadece panik yaptigim konu bebek ciktiktan sonra bacaklarimi hala hissetmemis olmamdi. Ondsda hemen olur boyle falan diyerek sakinlestirdiler. Odaya geldigimde bebegim yanindaydi ilk kalkarken karsiya bakarsaniz hic bi skinti yok. Gazimi cikarabildim idrara cikabildim. Insallah tum bekleyenler en guzel hislerle evlaylarina kavusur ❣❣❣❣