Facia gibi geçirdiyim ilk hamilelikden sonra,yine tekrarlanna tarih,aynı olaylar,aynı stressler,aynı koşdurmacalar
.Neyse konuya gircem,benim ilk gebeliyimdede su sızması vardı,41 hadtaya kadar ben suyum gelir diye beklerken meyerse suyum bitmişti ve son sezeryana alınmıştım,hemde cocuğun kalbinden rahatsızlığı olduğu içi.O zamanları atlatdık çok şükür,oğluma kalmaz diyorlardı yaşadı şuan2yaş5aylık yanımda sapasağlam çok şükürler olsun.Bu ikinci gebeliyimdede detaylıda kalbinnen rhaatsızlığın olduğunu aldırmam gerektiyi söylediler.Ben aldırmadım,kalırsa kalır,kalmazsa Allahın işine karışmam dedim.Şu an 31+3 olduk dün randevu aldım,yine islaklık hiss ediyordum müayine oldundum,suyum sızıyormuş yine,bide mantar filan çıktı,suyum azalmış.İlaç,fitil,serum falna yazdı doktor.Birde martın 8ne gün aldık,ama o zamana kadar kalkmamam gerktiyini söyledi.Buraya kadar iyi güzel.Şimdi durum şu ki,benim çocuklarımın ikisininde rahatsızlığı genetik.Doktorumda araştırmış,bir kaç hocadan fikir almış.Demişlerki çocuğun ameliyata gerek kalmayacağını,genetik olarak böyle durumlar olunca beden daha dayanıklı oluyormuş,enfeksiyondan kaynaklı durum olunca ameliyata gerek oluyormuş.Başına gelen,böyle bir durum yaşayan oldumu?Ben zaten kalmaz,ölür diye buralara kadar getirdim.Bir zıbın bile almadım düşünün.Bir umut oldu içime.Yine kafam karıştı🫣🫣