Minabayramova öncelikle güzel düşünün güzel olsun. Siz kendinizi ne kadar iyi olacağına ve ne kadar zor olsada üstesinden gelebileceginize inandirirsaniz her şey daha kolay ilerler sizin için. Doğuma gelirsek. İlk gebeligimdi 40 haftayı geçmiştik ve karnım da hiç aşağı düşmemişti hep sertti. Herkes senin daha çok var felen diyip daha da moralimi bozuyordu. Sıfır sancı sıfır açıklık hiçbir şey yoktu. Pazartesi 40+2 de gittim. Doktorum hiç açıklık olmadigini ilk gebelik olduğu için suni ile açılma ihtimalininde çok düşük olduğunu bu yüzden bidahaki kontrole kadar bı değişiklik olmazsa sezeryan için gün vericegini söyledi. Bende bol bol açılma yapicak şeyler yaptım ondan sonra. Çarşamba günü Meryem Ana otunu suya koyduk görümcem Meryem, yaşın sürelerini felen okudu suya. Perşembe gittiğimde 1-2 cm açıklık var dedi. Bekleyelim dedi gönderdi. Eve geldikten bı sure sonra nişanım geldi. Doktorum muayene ettiğim için gelmiştir dedi ama ben hissettim sanki gelicegini. Ama üç ayın öyle bir yorgunluğu vardı ki. Hamileliğimin altıncı ayından sonra hiçbir gece uyuyamadim. Bacak uyusmam vardı ve sabaha kadar odada geziyordum asla bir gram uyku yoktu. Artık yürümekten bacaklarım takatsiz düşüyordu ve beş gibi felen yatiyordum. Sonrasında o gün dua ettim. Allah’ım dedim ben bu şekilde doğuma gidersem çok zorlanirim nolur bu gece bari uyuyayım. İnanır misin aylar sonra ilk defa o gece deliksiz uyudum. Gece 12 den sabah 5 e kadar. Sabah 5 te suyumun gelmesi ile uykudan uyandım. Önce altıma yaptım sandım ama sonra anladım ki su. Hemen kalktım ped taktım ama o ped asla suyu emmedi. İyi ki depend almisim sadece o emdi. Sonrasında duşa girdim sıcak su tuttum belime sırtıma kasıklarıma. Duşta bacaklarımı açarak oturdum squat hareketleri yaptım. Sonra doktorumu aradık hastaneye gidip muayene olmamı söyledi. Hastanede ebeler 4 cm açıklık oldugunu söylediler ama bende hala sıfır sancı. Yatisim yapıldı saat 8 gibi. Bende hala tık yok. Ama o süre boş durmadım. Hep yürüdüm hep squat hareketleri yaptım. Saat 10 gibi vurmaya başladı sancılar. Hafif hafif başladı sonra şiddetlendi. Saat 13:20 de evladimi kucağıma aldım. Dikislerim biraz derin olduğu için uzun süre kaldım bende doğum hanede. Ama baygın gibiydim ztn pek hatirlamiyorum. Eşim hatta bağırıyordu neden hala çıkmıyor diye. Ama sonunda ikimizde sağ salimdik. İnanın onu kucaginiza aldığınız anda her şey unutulup gidiyor. Şimdi tek duam doğumum yine aynı şekilde kolay olsun istiyorum. Evet zordu ztn acısız doğum olmaz. Ama çoğu hikayeye göre çok güzel bı doğum yaptım. Umarım sizde evladinizi daha az zorlukla kucağınıza alirsiniz. Uzun oldu hakkini helal et😅