Merhaba arkadaşlar buraya erken doğum riski olanlara moral vermek amacıyla yazıyorum. Benim 22. Haftada detaylı ultrasonda rahim ağzı kısalığı ve hunileşme tanısı koymakla başladı hikayem. O güne kadar aktif bir hayatım vardı. Bir anda ağrısız sızısız, kanamasız bir şekilde rahim ağzı uzunluğumun azaldığı bilgisi söylendi. 1 hafta dinlendim tekrar işe başladım ama her hafta kontrolde kısalma devam etti. Rutin kontrolde 25. Haftada 2,5 cm ölçüldü ve o gün doktorum pesser taktırdı. Acil bir kararla. O günden sonra hayatım evde devam etti. Progestan fitil, proloton depot iğne, magnezyum ve oksapar iğneye başladık. Bir anda ev hayatına geçmem, hayatımda kullanmadığım kadar ilaç kullanmam, bebeğimi kaybetme korkusu, üstüne gebelik şekeri çıkınca hayatım bir anda alt üst olmuş aşırı streste maruz kalmıştım. Ailemin desteği ile bu süreci sağlıklı şekilde atlattım. Bu şekilde olmasında da bir hayır vardır diyerek kendime telkinlerde bulunup ne yapmam gerekiyorsa odaklanıp elimden geleni yaptım. Şekerime dikkat ettim, hareketlerimi kısıtladım, hasta olmamak için sınırlı insan işe görüştüm, ilaçlarımı dikkatli kullanıp doktorun sözünü dinledim. Perinatoloji doktoru bana 28. Haftada doğum olabileceğini söylemişti. Ama ben hep beynimde sonuna kadar gidip 37 leri göreceğime inandım. Nitekim her hafta kısalan servikse rağmen 34. Haftada pesser çıkarıldı, ilaçlar kesildi. Bebek iyice doğum pozisyonunu aldı ve serviks uzunluğu 1,4 cm e düştü. Hunileşme arttı. Doktorum her an doğum olabileceğini 36. Haftadan önce olursa sezeryan olacağımı söyledi. Son stresli 2 haftadan sonra şükürler olsun ki 38. Haftaya girdik. 2 cm açılmam ve aşırı incelmiş rahim var. Ama bebeğim çok şükür sağlıklı ve 3 kg yaklaşık. Artık benim için erken doğum riski kalktı. Benim yaşadığım durumu yaşayanlara umutlu bir haber olması için yazıyorum. Çünkü ilk öğrendiğimde ne yapacağını bilmez halde bir umut arıyordum ve tüm hikayeleri, bilimsel makaleleri, doktorların bu konuda yayınlarını, benzer durumu yaşamış insanların tecrübeleri hep takip edip kendime moral verici sebepler aradım. Aynı durumda olanlar içinde belki umut olur, bir nebze içi rahatlar diye yazmak istedim. Umarım bebeğimi sağlıklı şekilde doğurduğumu yazmak nasip olur . Kısacası kendiniz ve bedeninize güvenin. İyi düşünün, bol bol dua edin( ya da neye inanıyorsanız), elinizden geleni yapıp sevdiklerinizin desteği İle bu süreci en iyi şekilde atlatacaksınız…