şimdiden belirtmeliyim ki benim için hassas bir doğum oldu her ne kadar süreci basit olsa da🤌🏻
size hep doğuramıyorum diye yakınıyordum yazmaya yeni fırsat buldum bebem süt banyosu yapmısken size öneride bulunmak isterim özellikle doğumunuz aşırı zor bile geçse bebeginiz memenizi lokur lokur emerken her şey geçiveriyor🤰🏻🙏🏻🧿
38+5 olarak uyandıgım sabah yine doğurmaktan umudum yoktu cunku her seye ragmen acıklıgım sadece 1 cmdi (37 haftalıkken) günlerce uzun uzun yürüdüm pendikte oturan biri olarak kurtköye iki günde bir yürüdüm neredeyse 1,5 saat ve 8-9 bin adım attım (eşim kurtköyde çalışıyor)
sabah uyandıgımda aşırı halsizdim esimi işe yolcu ettikten sonra bile uyudum ve aksam 5 gibi kalktım arkadasıma yemege gittim hic bir sey yoktu fakat evin icinde tuvalete falan kalkarken vajina kemiklerim sızlıyor bacaklarıma bişeyler batıyordu her zamanki gibi ağrılarım oldugundan önemsemedim yoruldugum icindir diyerek gecistirdim. gece 3 de eşim işten cıktı onunla eve geldim hala batısmalar devam ediyordu arkadasımın kaynanası sıcak dusun altına gir ve beline bol bol masaj yaptır dedi ve agrıların oldugunda yani yalancı sancıların sende doguruyormuscasına ıkın hafif hafiff yalancı ıkınmalar yap dedi bende hazır ağrılarım varken duşa gireyim dedim kendim belimi ovarak sıcak su tuttum baya bi kaynarda sırtımdan belime doğru sular inerken rahatladığımı hissediyordum. giyinip yattım yatakta bebegim toplasmaya basladı ve fırsat bu fırsat yavas yavas ıkındım bi kaç kere sonrasında uyuyakalmısım. uyandıgımda sabah saat 5:56 gibiydi kasıklarıma giren ağrılarla uyandım herhalde çişim geldi cocuk sıkıştırıyor diyip kalktım fakat tuvaletimi yaptıktan sonra bile sancı gecmedi hafif bi sancıydı önemsemedim yataga tekrar yatmak istedim bu defa da büyük tuvaletim geldi onu yapıp yatayım dedim ve ishal olmustum bi terslik oldugunu anladım hemen banyodan cıkıp yatagın yanına çömeldim o sekilde ileri geri kendimi itip itip çektim aklıma sancıları takip etmek geldi sancılar 5 dakika aralıklarla geliyordu daha da terslik oldugunu anlayıp 1 saat anca bekleyebildim eşimi uyandırdım yalancı sancıdır diyerek pek ciddiye almadı sancılarımın sıklaştığını anlayınca apar topar hazırlanıp hastaneye çıktık valiz kıyafet hic bisey almadık hastaneye gittiğimde saat sabah 8di ağrılarım oldugunu söyleyince hemen çatı muayanesi yaptılar ve 8 cm açıklığım olduğunu söylediler doktorlar muayane edene kadar ne suyum geldi ne nişanım ve ben bunlarsız doğum başlamaz sanıyordum nişan muayane sırasında ayaga kalktıgımda geldi hemen dogum evraklarını imzalayıp ebenin yanına cıkartıldım kartal lütfi kırdar çok öneriliyor diye gittim fakat hastane ve doktorlar BEŞ PARA ETMEZZZ ben sancı icinde kıvranırken hemsirelerin hadi hızlı ol seni bekleyemem gibi laflarına maruz kaldım canımın acısına agzım kitlendi bişey diyemedim ebenin yanına tek cıktım elimden tutan olmadı ve tansiyonum düşüyordu giderek gözüm kararıyordu buna ragmen elimi uzatmama ragmen ebenin odasından dogumhaneye yine tek basıma yürüdüm bir ton hemşire olmasına ragmen hic biri yüzünü dönmedi sancıdan yine ağzım dilim kitlendi sus pus kaldım eyvallah. dogumhaneye girdiğimde yataga uzandım doktor suyunu beklicez dedi ve gitti ben basladım allaha yalvarmaya dua etmeye cunku ıkınma hissim vardı fakat suyum gelmediği icin cocuk ilerleyemiyordu kemiklerime yaptıgı baskı canımı yakıyordu soluma döndüm allahım canımın acısını al nolur kolay bir dogum nasip et tüm günahlarımı affet bağısla kızıma kavustur beni dedim tüm kalbimle söylüyorum ki o an bi sıcaklık hissettim suyum o saniye patlamıştı sevinçten gözlerim doldu hemen hemşireyi çağırdım bana 1-2 saate anca dogurursun demisti suyumun geldiğini söyleyince o da çok şaşırdı yatak çatala çevrildi ve doguma hazırlık basladı..
tüm hassaslıgım burda baslıyor cunku hic canımın yanmadıgı kadar canım yandı ben regl sancısına dayanamayan ben normal dogum yaptım. doktor doguma basladı baslarda ıkınamıyordum ve dogum ilerlemiyordu son 1-2 dakika icinde oldu ne olduysa bebek ilerledikçe sancılarım sıklaştı ve ıkınma hissim güçleşti ben dogurabiliyordum fakat doktor aceleci davranıyordu makasa yöneldi kesmek istedi yalvarırım kesmeyin dogurucam dedim makası bıraktı bu defa elleriyle çekiştirmeye basladı en cok canımı yakan da bu oldu cunku kemiklerim birbirinden ayrılıyordu nefes almama su icmeme müsade etmediler canım tükenmisti bayılma durumuna geldim tansiyonum düşüyordu son bir kere bismillah diyerek ıkındım ve cocugun kafası cıkmıstı fakat doktor ceviremediği icin o an bana ıkınmamı kesmemi söylemedi ve bende güclü ıkınınca bebeğimin kafası yırtıkların olusmasına neden oldu. bebegimi karnıma koyduklarında titriyordum kan değerlerim düşüktü ve daha cok kan kaybetmistim cocugumu o an ne oldugunu anlayamadıgım icin kabullenemedim alın dedim cocuk doktoru alıp baktı temizledi o sıra dikişe geçtiler fakat titriyordum dikiş esnasında cok cekistirildim yırtığım var mı diye toplam 4 dikiş atıldı 2 iç 2 dış olmak üzere ve bebeğimle beni odada tek bırakıp gittiler 2-3 saat ikimiz de cıplak kaldık cunku aileme haber vermemislerdi bebegimi giydiremedim beni de temizlemediler o sekilde yatakta kalakaldım. annem geldiğinde perişandım telefon yasaktı dışardan bişey almak yasaktı cok acıkmıstım susamıstım su yoktu annemin kafasını kapıdan cıkartması bile yasaktı neyse dogum sonrası uyku çöktü bebegmi emzirip azıcık uyudum sonra dikişlerimin sıcaklıgıyla ödemleri anlayamadım vajinam şiştikçe şişti ve erkek çocukları gibi bacagımın arasında bir kütle vardı artık vajinam tamamen şişmiş ve dışarı sarkmıştı oturamıyordum dikişlerim sızlıyordu ve doktorlar gelip gidip parmaklarıyla şişliğime bakıyorlardı daha da şiştim sürekli buz uygulamaya basladık pek fayda etmedi idrarımı sadece suyun altına girip yapabiliyordum cunku sızlıyordu dikişlerim hayatımda hic bu kadar perişan olmamıştım araştırma hastanesi diye de doktorla beraber 6-7 kişi sürekli tepemdeydi ve cıplak olmak ziyadesiyle rahatsız ediyordu bebegimin kokusunu bile agrılarımdan dolayı icime cekemedim cok zoruma gitti bir avuc yemekle emzirdim allaha şükür ki sütüm yetiyordu bebegime en sevindigim bu olmuştu. dogumhaneden taburcu olana kadar cıkamadım cunku koskoca hastanede bir tane BOŞ ODA YOKTUUU. eşim bebegimizi göremedi cunku mahremiyet yüzünden eşimizin gelmesi yasakmış annem allahtan telefonunu unutmustu da gizli kaçak eşime gösterdik cok rezillik çektim asla odaya alınmadım oraya gittiğime bin pişmanım şu an biraz daha kendimdeyim ama hepsi bu kadar cunku hala ödemlerim mevcut hastaneden cıkarken ne bir sedye ne bir tekerlekli sandalye verildi ayaga her kalktıgımda canım yanıyordu tansiyonum düşüyordu bi ara bayılır gibi oldum eşim hastane içinde koşa koşa sandalye aradı ne bir güvenlik ve bir hemsire koluma girip yardım etti ölsem dönüp bakmazlardı bile şu an evimdeyim allaha sükür iyiyim ama bu doğum bende travma olarak kaldı her aklıma doğum yaptıgım geldikce icim sızlıyor o an gözümün önüne geliyor üzerimden zor atarım gibi hissediyorum ama bunların hepsinin sonucunda kızıma kavuşmak en güzeliydi tüm o pis iğrenç doktor ve ebelerle annem ilgilendi hepsiyle kavga etti ve hepsinde ayrı bir özgüven vardı istediğimiz buzları hep saatler sonra getirdiler rezillikti yaşadığım ama size bir tavsiyem varsa o da ben sustum siz susmayın konusun şikayet edin ben su an bu kadar şişsem tüm sebebi o hastane calısanlarıdır inşallah kimse bu kadar rezillik cekmez insanın canı yanmadıkca anlamıyor kimse sizi düşünmüyor kendinizi bebeginizi düşünün bende pozitif normal dogum hikayesi yazmak isterdim fakat benim hikayem hastane ve calısanları tarafından mahvoldu kendinize cok iyi bakın sorularınızı elimden geldiğince cevaplarım❤️🙏🏻