Herkese merhaba öncelikle
Asla tahmin etmediğim şekilde gelişen doğum serüvenimle karşınızdayım 😁
Hepimiz gibi ben de hamileliğim boyunca normal mi olacak sezaryen mi,sancım nasıl başlayacak,suyum mu gelecek,kaçıncı hafta doğuracağım gibi onlaarca düşünceyi kafamda değişik senaryolarla kurup kendime çeşitli doğum şekilleri kurmuştum ama tabi ki hiç biri tutmadı😂
Hikayenin başı biraz trajedik başlıyor🥹
39+5 da akşam üzeri banyoda ayağım kaydı ve kalçamın üzerine düştüm.O an o kadar yoğun bir acı hissettim ki ya bana bir şey oldu dedim ya da bebeğime 🥺
Düştüğüm yerden kalkmaya çalıştım ama sol ayağımın üstüne basamıyordum.Eşim o halimi görünce hemen ambulans çağırdı ve apar topar hastaneye gittik.Acilden giriş yaptık.Bizi hemen kadın doğuma yönlendirdiler.Ultrasonla bebeğime baktılar ve şükür ki iyiydi.Haftam dolduğu için açıklığa bakalım dedi doktor.Ama muayene olduğum yerden kalkıp yürüyemedim.
Hatta doktorum da şaşırdı çünkü kesinlikle ayağımın üstüne basamıyorum,nasıl bir acı
Neyse zor bela doğumhaneye alıp açıklığıma baktılar ve 4 cm.😳Haliyle yatışım yapıldı ve beklemeye başladık.
Ebe İki saatte bir nst ve açıklık muayenesi için geldi.Ama malesef açıklığım bir türlü ilerlemiyordu
Saat 05.00 civarı 4 dakikada bir gelen 120 yi vuran düzenli sancılarım başladı.Ben çevreden de duyduğum kadarıyla doğum sancısını beni mahvedecek,süründürecek bir ağrı olarak kodlamıştım.Ama ben öyle çok büyük bir acı hissetmedim.Zaten düşmemden kaynaklı kalçam çok ağrıdıği için sancılarıma çok odaklanamadım.Bu aşamada seviniyorum sona yaklaşıyoruz artık diye, çünkü sezaryen ihtimaline karşı yemek yememe izin vermediler ve ben en son sabah kahvaltısıyla duruyordum.Ne olur bir lokma yiyeyim diye yalvardığımı biliyorum🥺 açlık çok zorlamıştı.
Saat 6.30 gibi benim düzenli gelen sancılarım birden kesildi.Açıklığım da kaç saattir anca 5 cm olmuştu.O kadar sinirlerim bozulmuştu ki eşime ben doğurmaktan vazgeçtim eve gidelim yemek yiyeceğim falan demişim😂😂
Neyse saat 7.30 gibi doktorum geldi ve suni sancı denemek ister misin dedi.Kabul ettim.
Suni sancı takıldı.Takılır takılmaz ben sancıları hissetmeye başladım.Sonra birden Nst cihazı ötmeye başladı.Meğer bebeğimin kalp atışları düşmüş o sırada Eşim hemen ebeyi çağırdı.
Ebe karnımda bebeğin kalp atışlarını ölçen probu gezdirdi kalp atışlarını duyabilmek için.Ama hiç duyulmadı.Sonra odadan koşarak çıktı🥺
Doktorum aceleyle girdi içeri.Acil ameliyathaneyi hazırlayın bebeğin kalp atışları yok dedi.O an hissettiğim çaresizliği anlatamam.Bir yandan ağlıyorum bir yandan da bebeğime bir şey olmaması için dua etmeye çalışıyorum.
Apar topar ameliyathaneye alındım.Uyandığımda bozuk plak gibi bebeğim iyi mi diye sayıkladığımı hatırlıyorum.Çok şükür sağ salim kavuştum miniğime.Hep dua ettim.Rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın
Doğum sonrası süreç benim için biraz zorlu geçti.Ama sezaryenden dolayı değil.Düşmemden kaynaklı kalçamdaki bir kemik kırılmış.
Dolayısıyla doğumdan sonra 15-20 gün hiç yürüyemedim.
Sağolsun annem ve kayınvalidem hiç yalnız bırakmadılar.
Şu an bebişim 52 günlük ve ikimiz de çok iyiyiz🤲🏻
Uzun oldu biraz buraya kadar okuduysanız eğer teşekkür ederim ☺️
Şunu söylemek istiyorum ki ne yaşarsanız yaşayın kucağınıza alıp kokusunu içinize çektiğinizde hepsi bitiyor.
Herkese mükemmel geçen doğum süreçleri diliyorum 🫶