Evettt burda son günüme kadar doğum hikayelerini okuyordum iyi kötü hepsini çünkü içimden bi ses çok zor olacağını kötü insanlarla karşılaşacağımı söylüyordu ama çok dua ettim doğum için istanbula geldim eğtim Araştırma hastanesinde doğum yaptım iyiki iyiki orayı tercih ettim muhteşem insanlarla karşılaştım 8 ocak akşamı nişanım geldi 40+1 olmuştuk sabırsızlanıyordum artık yavaştan ağrılarım başladı akşam 12de acile gittik kontrole aldılar ve 1cm açıklık var henüz doğum için yeterli değil ama bi nst ye bağlayalım dediler nst de bebeğin kalp atışları çok yüksek çıktı serum verdiler bi saat kadar orda kaldım ebe açıklığıma tekrar baktı 3cm ye yaklaşmış 3 saat bi hastanenin etrafında dolan gel dedi sancım artmıştı kapıda ağladım korkuyordum bu sancı bambaşka bi ağrıydı hiç birşeye benzemıyordu az sürsede kıvrandırıyordu 3saat sonra içeri girdim açılmam 5 cm oldu vee doğumhaneye çıkardılar beni nst illetinden bıktım yine ona bağladılar yatarak sancı çektim çok zordu ve kanamam çoktu gelen giden açılmama bakıyordu ama sık gelmıyorlardı iki üç saate bir sancılarım artıkca orda yatmak istemedim stajyer kızlar vardı kızlar çok iyilerdi bana çok yardımcı oldular belimi ovdular elimi tutular herşey geçecek diye teselli ettiler belki özele gitsem bu kadar memnun olmayacaktım Allah onlardan razı olsun artık son açılmalara gelmiştim bu arada saat öğlen ikiye geliyordu doktor geldi açılmama bakıyordu kiii tam o sorada suyum patladı kendiliğinden ooo çok iyi bi 15 20dk ya doğurursun dedi o kadar sevindim ki sancı geldikçe bağrıyodum allahım yeter artık yeter diye çok zordu çok herkezin farklı geçer belki ama benimki ağırdı ıkınağım geliyordu kendiliğinden bir ara geliyo bebek geliyo diye bağırdığımı hatırlıyorum çünki artık çıkıyordu sanki hissediyordum doktor geldi saçlar gözüküyo burçin ıkınalım hadi dedi ben sadece ebeyi dinledim kızlar hiç bağırmadım bakın size tavsiyem işte bu ebe ne derse onu uygulayın yada doktor ıkın dedi ıkınmayı bırak diyene kadar ıkındım bi 10 ıkınma yaptım ne nefes nede güç kalmadı bende ama kendimi zorluyordum kafa sıkıştı bebeğin kesi atmak zorunda kaldılar ona rağmen hala çıkmıyordu üstüme iki ebe çıktı bastırdığı an çıktı başı zaten gerisi hemen geldi işte o anın gerçekten tarifi yoktu hem artık herşey bitmişti hemde sancılarım dindi evladım gelmişti dünyaya yüzünü çook merak ediyordum kucağıma verdiler kızımı öptüm şükür diyordum ebeler bana çok teşekkür ettiler sana helal olsun ya harika bir doğumdu hiç sözümüzden çıkmadın dedi ilk doğuma göre çok yardımcı oldun bize dediler bebeğimi gögsümün üstüne koydular o an çok güzeldi mis gibi kokuyordu sonra dikişlerim atıldı biraz uzun sürdü atılması o sırada kızımı giydirdiler 3gibi kızım kucağımdaydı beni hazırladılar sonra odamıza çıktık ikinci gün bugun kollarımda çok şükür binlerce kez şükür darısı en güzel şekilde sıra bekleyen annelerin olsun inşallah ❤️❤️❤️