Merhaba anneler ,
Burada minik mucizemi beklerken çok annenin doğum hikayesini okudum ve umut oldu bana bu yüzden ben de yazmak istedim. Aslında normal doğum çok arzuladım.Son ana kadar bir engel de yoktu.39+6 ya kadar bekledik ve doktorum ile 26 kasıma yatış planladık.Suni sancı verilmeye başlandı fakat şöyle bir sorunumuz vardı.Rahim ağzım da hiç açılma yoktu.Canım ebem muayenelerimde çok çaba gösterdi ve beş santime ancak gelebildi.Sancıya bebeğim cevap veriyor fakat yüzü yukarıda yanlış açıyla kanala girmeye çalıştığı için kafası yukarıdaydı bası yapmadığı kordon da dolanmaya başladığı için sezeryana dönüldü.Zaten epidural takıldıktan sonra kesem patlatılmıştı.Saat 16:00 gibi ağlayarak sezeryana girdim çok korkuyordum ama doktorumun ve ebenin psikolojik desteğiyle ben anlamadan minik meleğim 16:46 da kollarımdaydı.Dikişlerim yapılırken bebeğim benimle ten tene kaldı hatta ebe mememe tutturdu.İşlem bittiğinde kucağımda odaya çıktık .Eşim tüm ailem bizi sevinç göz yaşları ile karşıladı.Çok şükür sezeryan sonrası mide bulantısı,baş dönmem baş ağrım olmadı. 15 gün sonra çok daha iyi hissediyordum. Şu an 34 gün oldu çok çok daha rahat hissediyorum.Bebeğimi bol bol emzirmeye çalışıyorum🙏