Merhabalar a dostlar nihayet 35 gün sonra doğum hikayemle geldim buraya 💕
Daha önce hiç doğum yapmamış hiç ameliyat geçirmemiş 21 yaşından yeni ay almış gencecik bir anne olarak buradayım. İlk doğumum ilk ameliyatım ilk anneliğim böyle düşününce hayatımın yeni bir boyuta girdiğini çok daha net görüyorum 🥰 O kadar toydum ki sezaryenin bile normal doğumhanede yapıldığını sanıyordum hatta ameliyathaneye gidince e baya ameliyat o zaman bu diye düşünmüştüm 😂😂
Konuya şöyle bi giriş yapmak istiyorum, ben hamileliğimin başından sonuna kadar korksam da normal doğum istiyordum biz kadınların yaradılışı bu yapamayacak olsak Allah bizi böyle yaratmazdı şeklinde düşünüyordum kendimi hep böyle gazlıyordum ama hep içimde kötü bi his vardı hep bir terslik olduğunu hissediyordum eşime bunu söylediğimde saçmalama kötü bişe olsa her ay rutin kontrole gidiyoruz illa ki bir kontrolde çıkardı diyordu haklı olarak ama ben bu hissi yenemiyordum.
- Haftalarda aniden sancılarım başladı apar topar hastaneye gittik doktorumuz muayene ettikten sonra bir problem olmadığını söyledi yine de erken doğum önleyici bir hap verip gönderdi bizi. Ara ara sancılarım olsa da çok büyük değillerdi. 37. Haftada çatala girdim çatı muayenem de normal doğuma uygun çıktı. Yani görünene göre hiç bir terslik yoktu. Çatal muayenesinden sonra squatlar yapmaya başladım eşimle akşamları bir saatlik iki saatlik yürüyüşlere başladık evin içinde sürekli aktiftim aman ağırlaştım diye asla yatmadım kendimi sürekli enerjik hissediyordum. 38+4 te kontrole gittik yine hiç bir problem yoktu ama ben artık normal doğum yapamayacağıma emindim içimdeki korku beni mahvediyordu iyice. Doktorumla şakalaştık gülüştük en sonunda artık sezaryen olmak istediğimi, içimdeki korkuyu anlattım. Korkumun yersiz olduğunu söyleyip beni yatıştırmaya çalışsa da yine de gün verdi vazgeçersem arayıp iptal edebileceğimi de söyledi. İki arada bir derede kalsam da yine de sezgilerime güvendim ve günü bekleyip 39+0da sezaryen için hastaneye yatışımız yapıldı. Hele o son saatler bir türlü geçmek bilmiyordu 😂😅
Saatimiz geldi ameliyathaneye gittik burada okuduğum doğum hikayelerinden izlediğim videolardan aşağı yukarı ne olacağını biliyordum tabi de yine de heyecanı bambaşka oluyor 😂
Spinali yaparlarken siz benim gibi sakın kendinizi geri çekmeye çalışmayın olur mu canım anneler çünkü aslında hiç ama hiç acıtmıyor sadece küçük bir sinek ısırığı kadar bi acı başka da bişe yok benim kendimi geri çekmemin sebebi irkilmekti 😅
Yavaş yavaş belimden aşağı ısınmaya başladı hemen yatırdılar zaten. Benim tüm ameliyat için tek korkum sonda mı sondaj mı neyse oydu işte bi baktım hemşire eğilip sondanı taktım acıdı mı ağrı hissettin mi dedi. Ben uyuştuğumu o an anladım 😂😂
Derken doktorum geldi ben ağlaya zırlaya eşimi yanımda istedim eşimi de getirdiler telefonumdan her anın fotoğrafını çektiler oğlumu gördüğüm ilk an… Allahım dedim bu nasıl benden çıkmış olabilir 😂 hatta anestezinin etkisiyle e baya insan bu demişim sanki ne çıkmasını bekliyorsam 😂😂😂 bebemle ilk tensel temasımızı yaptık çıktığı andan itibaren zırıl zırıl ağlayan bebem yanağıma deyince susuverdi. Konuştuk öpüştük oğlumla öyle güzel bi his ki keşke diyorum o anı bir daha yaşasam 🥰 neyse ölçümleri yapıldı benim estetik dikişler tamamlandı şimdi de zaten kasık bölgemde kalemle çizilmiş kadar hafif görünüyor 😇 bebemi odaya gönderdiler eşim ben çıkmadan hemen önce çıkıp oğlumuzu alıp odaya gitti. O sırada doktorum bana ufak bir bilgilendirme yaptı ki benim için asıl önemli olan bu kısım.
Benim rahmim ön kısımda keselenmiş. İnanın hala bu ne demek bilmiyorum ama bu keselenme durumu normal şartlarda erken doğum, düşük yaptırıyormuş. Oğlum benim için bi anda mucize bebeğe dönüştü. Doktorum keselenme problemini çözdüğünü ve müdahale ettirmemem gerektiğini söyledi. Yani içimdeki korku boş çıkmadı. Eğer içimdeki o hissi görmezden gelseydim ne olurdu düşünmek bile istemiyorum 😅 odamıza geçtik ve ben hala nasıl yani diye düşünüp duruyorum 😂😂Ameliyathanede kendimi anestezi yüzünden baya bir şişirilip amuda kaldırılmış bi balon gibi hissetsem de doğumdan sonraki hafta kalkıp ufak tefek ev işleri yapacak kadar çabuk toparlandım. Sezaryen acısı evet kötü ama normal doğumda da kimse acı çekmeyeceğimizi söylemiyor o yüzden lütfen korkmayın yavrunuzu kucağınıza alınca her şey geride kalıyor inanın. Allah herkese kolay ve güzel doğum iyi bir doktor ve ekip hayırlı eş ve evlatlar versin. Allah herkese evladına sağlıkla sıhhatle kucağına almayı kavuşmayı nasip etsin 🥰🥰🥰 sorularınız olursa seve seve yanıtlarım ❤️