Betulkaraa34 ahhh…canim.. oyle iyi anliyorum ki endiselerini korkularini. Malesef annem de bipolar. Senelerdir kucuklugumden beri evi terketmlerini, babamla surekli bosanma kavgalarini ,surekli para harcamalarini ,simdi cok iyiyse cok neseliyse bi gun sonra bes dk sonra cok kotu hale gelmelerini.. doktoru bana sey demisti bigun,bu hastalik oyle birsey ki siz bile bazen EH YETER BE OYUN YAPIYOR BU diyeceksiniz. An geliyor cidden eh diyorum bu kadar olmaz , cunku demin iyiydin ne oldu, yada okadar kotuysen ne alisverisi ? Ama malesef oyle. Yas gectikce azaliyor sanirim ama. Annem simdi 50 yasinda ,mevsim gecislerinde bi hafif kotu oluyor ama atlatiyor masallah 2yildir boyle. Ama ben 30 yasindayim bu yasima kadar tum psikolj8m bozuldu , sinirli agresif tahammulsuz ve cok duygusal herseye aglayan biri oldum.
Anneme cok uzuluyorum , elimden hic bir sey gelmiyor.
Bazende anneme cok kiziyorum kizdigimda da kendime kızıyorum sonradan. Ama bu hastalik malesef yakin cevreyi de cok yakindan etkiliyor.
Biraz bununla yasamaya alisman lazim, espriyevurman lazim bazen hatta…