Hamile olusuma neden sevinemiyorum

Krglrslnc

Selam hanimlar ben hamile olusumu ogreneli 4 gun oluyor 34 yasindayim ama inanilmaz korkuyorum, nasil olacak nasil yapacağım nasil buyutecegim herseyden oyle korkuyorum ki neden böyle kendime kızıyorum ama engel de olamıyorum 😪

Symaaas

Krglrslnc hamileliklerden ilk başlardan istemsiz stres oluyor nasıl yapcam yetemwme korkusu o benden sana tavsiye 29 yaşımdayım oğlum var ikinciye hamşleyim henüz minik 5 haftalık asla böyle düşünmedim ne kadar üzülürsek emin olun hissediyorlar minikler iyi düşün iyi ol :) oda geçer düzelir korkmayın

Melek0606

Krglrslnc öncelikle bu normal bi durum çünkü öyle bi dünyada yaşıyoruz ki herşeyden herkesten korkar olduk evlatlarımızı gözümüz gibi bakarız ama hep korkarak endişe için de sen çok güzel bi anne olacaksin kendine guven

gamzosgamzos

Krglrslnc çok normal yaşadığınız duygular ama emin olun çok güzel bakıp büyüteceksiniz yavrunuzu 🥰 ben 24 yaşındayım ve iki kızım var biri 3 yaşında diğeri 9 aylık ilk anne olduğumda 21 yaşındaydım yaşım çok küçük olmasına rağmen çok güzel büyüttüm ve büyütüyorum yavrularımı çok şükür ☺️

MaviDeranHazal

Krglrslnc hormonlaaaar 😁 bi de hayatında henüz bişey değişmediği için gözünde çok başka bir hal almış olabilir. Her gün, içinde büyüyen mucizeye tanıklık edeceksin. Mutlu olacaksın o senin kalp sesinden anlayacak, üzüldüğünde miniş elleriyle ben yanındayım anne dokunuşları yapacak 🥰 mükemmel duygular ben de başta biraz şoktaydım planlı gebelik olmasına rağmen acaba hazır değil miydim falan demiştim ama kalp sesini duydum ya Allahım gözyaşlarıma engel olamadım durmadılarrr ve asla kolay ağlayan biri değilim ☺️ şimdi 30 haftalık olduk dünyanın en şanslı kadını gibi hissediyorum kendimi, bütün hazırlığını zevkle heyecanla yaptım. Dün eşime dedim ki “düşünsene ya anne oluyorum ve hayatta benim kokuma sesime dayanamayan, bensiz duramayan sevgisinden şüphe etmediğim bir varlık olacak” … yani demem o ki bu hayatın acımasızlığını kötülüğünü maddi sorunları her şeyi at kafandan hamileliğinin anneliğinin tadını çıkar 🙏 çünkü bu kadar kötülüğe rağmen mucize senin içinde 🦋

koohydal

benim öğreneli 4 ay oldu hala korkuyorum 😄 ilk gebeliğim, olsa 3 4 derim aamaaaan yatarak bakarım buna. hala daha diyorum vitaminsizlikten öldürecem çocuğu diye. göbekten nefret ederim, bu yaşıma kadar hiç göbeğim olmayan ben göbeğim çıkmaya başladı. hadi hamileliğe kasık ağrısı, bulantılara alıştım ama bu göbek çıkınca baştan başladı benim korkular. hamile pantolonu aldım gittim gönüllü bir şekilde, bence büyük başarı😄 kabulleniyorum galiba göbrğimin büyüyeceğini falan. ama bu korku çok normal, aşırı normal bence. değilse bile normal diyin, hamileyim ben hormonlardam kafam çalışmıyor düzgün, tamamen duygusal destek istiyorum 😄

2kidsmoms

Krglrslnc ben de 20 yaşında erken olduğunu düşündüğüm bir hamilelik geçirdim ve aynı şeyleri yaşadım. Hatta sevecek miyim acaba diye bile içten içe düşünüp bunu düşündüğüm için kendimi suçladım. Ama onu kucağıma alınca her şeyi unuttum. Tüm derdim onun uyuması sütünü içmesi iyi olması oldu. Kendim, düşüncelerim tamamen öncelik olmaktan çıktı. Şuan o zaman dönüp baktığım çok küçük ve tecrübesiz olarak görüyorum kendimi. Ama elimden gelen en iyisini yaptığımı da şimdi olacak çocuğuma da aynı şekilde bakacağıma öyle eminim ki. İçinde büyüdükçe hareketlerini hissettikçe doğuma doğru kabullenme oluyor. Doğumdan sonra onunla ilgilenirken bir bakmışsın tüm Dünyan o olmuş bile. Şimdi hayatım boyunca yaptığım en güzel şey o iyi ki erken anne olmuşum, iyi ki o benim oğlum olmuş.