Merhaba anneler 37. Haftaya girdikten sonra eşim kızımız için sabırsızlanmaya başladı, biran önce gelsin istiyordu o yüzden bana 37den 38 haftanın sonuna kadar doğumu kolaylaştıracak, doğumu başlatacak şeyler yaptırmaya başladı. Korunmasız ilişki, activiting labor, ananas, hurma, squat, merdiven inme çıkma, yürüme aklınıza gelebilecek her şeyi gün içerisinde beni çok fazla yormadan denemeye başladık ama hala bebeğimizde bir tık yoktu. Eşimin annesi sezeryan ol istersen diye sezeryan önerdi ama ben istemediğimi normal doğurmak istediğimi söyledim. Doktor kontrolleri haftada 1 olmaya başladı her kontrolde bebek hala yukarıda, suyunda hiç azalma yok, açıklık yoktu. En son 38+6da kontrole gittim ve doktora 40 haftaya kadar gelmezse nasıl bir yol izleyeceğimizi sorduk isterseniz suni sancı ile doğumu başlatabiliriz dedi ve 2 gün sonrasına sabah 8 buçuğa randevu verdi. Çok heyecanlandık bebeğimiz o gün doğacaktı. 21.12.2022 saat 8 buçukta hastaneye giriş yaptık kan alıp tansiyonumu ölçtüler ve odaya aldılar. Annem eşim ve kaynanam yanımdaydı suni sancı vermeye başladılar. Hiç bir sancı hissetmiyordum sürekli bir hemşire gelip sancı oranını yükseltiyordu. Nstde sancı var gözüküyordu ama ben hiç bir şey hissetmiyordum. Alttan muayene ettiler 2 cm açıklık olduğunu şuanlık olması gerektiği gibi olduğunu söyleyip sancı vermeye devam ettiler. Saat 12 buçuk gibi tekrar muayene ettiler açıklığın ilerlemediğini böyle giderse çok uzun süreceğini söylediler. En son saat 2 gibi doktorum geldi ve açıklığımın hala ilerlemediğini bebeği tehlikeye atmamamız gerektiğini ona güvenmem gerektiğini söyledi ve spinal sezeryan önerdi bende kabul ettim. Beni ameliyathaneye götürmek için almaya geldiler eşim ağlamaya başladı onlara ben bi doğurup geliyorum diyip gittim 😁 kendimi iki türlü doğuma da hazırlamıştım o yüzden motivasyonumu yüksek tuttum hiç üzülmedim hayırlısı neyse o olsun dedim o yüzden ameliyathaneye girerken çok rahattım. Beni masaya aldılar ve oturmamı söylediler belden iğnemi yaptılar inanın hiç acımıyor ve vurulur vurulmaz direkmen belden aşağı uyuşmaya başlıyor. Yatırdılar bacaklarımı tamamen hissetmemeye başladım ama dokunmaları hafif karıncalanma şeklinde hissediyodum. Doktorum geldi sanırım ameliyat başladı başımda duran hemşire beni sürekli konuşturdu müzik açtı sorular sordu sonra içimde biraz çekiştirmeler hissettim ve ağlama sesi 10 dakika sürdü veya sürmedi bebeğim tam 14:37de dünyaya geldi. Bebeğimi bana gösterdiler ve kontrollerini yapmaya götürdüler. Başımdaki hemşireye başımın ağrıdığını söyledim oda bana elimdeki damar yolundan bir ilaç verdi ve bana uyku bastırdı uyumuşum uyandığımda ameliyat bitmişti beni yukarı odama çıkardılar. Belden aşağı hissizliği geçene kadar her şey normaldi hissetmeye başladığımda beni ayağa kaldırmaya geldiler evet kalkarken can acıyor ama çok çok abartılacak kadar değil kalktım yürüdüm ve 2 gün oldu daha hiç yatmadım 1 gece hastanede kaldım sürekli destek alıp kalkıp yürüdüm. Şuan evdeyim birinin desteği olmadan bir yerlere tutunarak kalkabiliyorum, oturabiliyorum. En başta çok stres yapıyordum nasıl doğurcam diye ama inanın her şey bir anda gelişiyor ve ne suni sancının ne de sezeryanın öyle anlatıldığı kadar korkunç bir acısı yok insan alışıyor ve geçeceğini bildiğinden çok umursamıyor önemli olan bebeğimizin sağ salim hamilelik sürecini bitirmesi sağlıklı olması. Allah sizlerin de bebeklerini sağ salim kucağınıza almayı nasip etsin gerçekten çok güzel bir his umarım her şey istediğiniz gibi olur 💖