Bi kimyasal birde kürtajdan sonra, beklemediğim anda içimde çiçek açtı miniğim. Çok şanslıyım ki hiç bişeyi şansa bırakmayan bi doktorum vardı. Tabi önce Allah’ın takdiri ama düşmesin diye elinden geleni yaptı. Burdan ona çok kalp 🤍
En baştan beri hep normal doğum fikriyle ilerledim. Çok güzel hamilelik dönemi geçirdim. ☺️ Kolay diyemem ama çok zor da değildi son haftalara kadar. Kendimi o kadar güzel motive etmiştim, yapabileceğime o kadar inanmıştım ki son dakikaya kadar. Maalesef ki her tercihe yorum yapan bi toplum olduğumuz için etkilendim ve yapabileceğime olan inancımı kaybettim. 38+4te aniden verdiğim sezeryan kararıyla doktoruma mesaj attım. Gel tahlilleri yapalım duruma göre yarın alırım sezeryana dedi. Sezeryan doğuma karşı değilim asla. İkisinede saygım var. Ama isterdim ki doğal olan olsun.. O gün karar vermemle hastaneye gidip tahlilleri yaptırmam bir oldu. Yarın sabah 8de hastanede olmak üzere eve döndük. Evdeki işlerimi hallettim son eksiklere baktım duş aldım artık hazırdım.
Sabah hastane için yakınlarımızla birlikte yola çıktık. İşlemleri yaptık. Saat 11de ameliyat için beklerken o ara odamı süsledik fotoğraflar çektik. O kadar sakindim ki, hayret ettiler. Azıcık heyacanlı olsana yahuu saçını makyajını bile yapmış diyip gülüştük ☺️
Sonra hemşire geldi damar yolu, lavman ve sondayı taktı. Sandalyeye oturup ameliyathaneye giderken tüm sevdiklerim ordaydı kendimi tutamadım ağlayarak el sallayarak girdim 🥲
Ameliyathane ortamı o kadar güzel eğlenceli motive ediciydi ki, müzikler muhabbetler..
Sonra doktorum geldi o gün onunda doğum günüydü o kadar seviyorum ki doktorumu oğlumda onunla aynı gün doğdu ☺️ Birazda onunla sohbet ettik. Üzerine kırmızı aşa kadar uzanan önlük giydi. Hocam dedim, kasap önlüğü mü giydiniz naptınız? 😂 Gülerek he kesicem seni şimdi dedi ikimizde güldük 😂🤷🏻♀️ Sonra anestezi doktoru geldi. Hemşireyle birlikte yapmam gerekeni anlatarak belden iğneyi yaptı. İnanın damar yolu daha çok acıdı. İğne girerken irkilmedim bile. Sonra belimden aşağıya bi sıcaklık hissettim. Anında yatırdılar yatağa. Başımda 2–3 hemşire vardı. Biri elimi tutarken biri sorular sordu. 5 dk falan geçmiştir belki. Dokunmaları, çekiştirmeleri bastırmaları hep hissettim ama aslaaa acı yoktu. Başladı mı? Dedim. Evet başladı dedikten sonra fena bi nabız yükselmesi yaşadım. Kalbim sanki boğazımda atıyordu. Sanırım oğlumu çıkardıkları andı. Cihaz bile nasıl öteceğini şaşırdı. O ara doktor nabız çok yüksek baksanıza dedikten sonra hızlı bi müdahale. Sonra başıma sağlam bi ağrı girdi. Hepsi o kadar hızlı oluyordu ki.. Hemen müdahale ettiler. Tepemden hemşirenin karnıma bastırdığını hissettim hafif bi canım yandı. Derken bi ağlama sesi.. 🥹 Oğlum.. Onun sesini duymamla gözyaşlarımı tutamadım. Doktorum yukardan bakıp noooldu kıız diye takıldı. Tabi duyan kim ☺️
Sonra yan tarafa alıp kontrolleri yapıldı bende izledim o orda ağlarken. İnanamadım benim olduğuna..
Sonra o hazırlanmak üzere çıktı ordan. Sıra benim işimdeydi. Diktiklerini de anladım çünkü çekiştirmelerden belliydi. Korkmayın anlıyosunuz ama acı hissetmiyorsunuz.. ☺️ Gerçekten mucize.
Benim dikme işlemi, dikme dediğim içimde dikiş var sanırım dışı yapıştırma şeklinde.. Benimde işim bittikten sonra bekleme salonuna alındım. Orada beklerken bir kız burun ameliyatı olmuş ayılmaya çalışıyordu. “Kocaaaaammm. Kocamı getiriiiin. Canım kocaaaaam. Kusucam şimdiiiiii” diye sayıklarken narkozun etkisiyle oradaki hemşireler kıza takılıp gülmeye başladılar bende onlarla birlikte gülüp benim neyim eksik benimde kocamı getirin diye muhabbete dahil oldum. 😂 Sonra ameliyathaneden çıktım. Kapıda eşim, ailem beni bekliyodu. Eşime gördünüz müü? Dediğimi hatırlıyorum. Sonrası hayal mayal.
Odaya geçtim. Yatağa geçirdikten sonra karnıma bastırdılar ama onuda aşırı hissetmedim çünkü uyuşuktum ondan olsa gerek. Sonra oğlum geldi. Bembeyaz pamuk gibi teni köfte gibi dudakları vardı. Kucağımda biraz sevdim sevdim sevdim kokladım… Benim için asıl sorun burdan sonra başlıyordu. Göğüs ucum yoktu. Emzirmek için ilk adımı attığımızda göğüs ucumu haliyle alamadı. Zaten sütümde hemen gelmedi. Şekeri sarılığı çıkmasın diye mama alalım dedi hemşireler. Birde silikon uç. Sanırım hayatımın hatası silikon uç almak oldu. Onunla az çok emmeye çalıştı. Mama derken. Oğlum dk başı kusuyor, felaket bi kusmuk kokusuyla ağız burun dolusu kusuyordu. Belliydi soğuk kokusuydu bu. Saatler geçmesine rağmen hala kokuyordu. İlk baş dediler gazını çıkaramıyorsunuzdur. Sonra mamayı fazla veriyorsunuzdur. E yanımda büyükler var. Bilmezler mi? Oğlum ya ameliyathanede yada biyerde o ara soğuğu aldı. Ama hastane ya. Kendine laf söyletir mi? Çünkü ameliyathaneden çıkarken sadece üzerinde yeşil örtü, 6. Kattan 1. Kata asansörle o şekilde inmişti. Ben o arada sütüm gelsin diye süt çayı bestlak damla bol su içmeye devam ediyordum. Tahminen 2-3 saat sonra uyuşukluk yavaş yavaş geçmeye başladı. Ayaklarımı hissedip oynatabiliyordum. O ara oğlum yine her mamadan sonra balgamlı gibi kusmaya devam ediyordu. Öyle böyle saatler geçti. Artık kalkmak yemek yemek istiyordum.
Hemşireler ilk kalkış için geldi. Ben öyle aşırı zorlanmadım. Kalkarken kafamı hiç aşağıya eğmedim. Hep kafam dik karşıya bakarak kalktım. Zor olmadı gibi. Sadece kalkıp ilk oturduğum an içimde koca bir boşluk hissi. Nefes alıyordum ama sanki tam nefes veremiyordum sonuna kadar. Hızlı hızlı yarım yarım nefes alıp verdim. Aklımda hemen kalkıp toparlanmak olduğu için zorlanmadım belkide. Zaten sonrada hiç oturmadım. Sürekli nescafe içtim. Su içtim. Asla baş ağrım olmadı. Yürüdükçe gaz çıkardım o gün az da olsa büyük tuvaletimi bile yaptım. Ertesi gün duşumu bile aldım. Yapıştırma dikiş olduğu için bir kez pansuman yapıldı sonra sargı bezi bile sarılmadı. Bunu hareketsiz kalmamaya yorumluyorum. Ağrım acım var diye yatmadım. Sonra..
Silikon uçla da olsa emzirmeye çalıştım. Ama mama da yese meme de emse yediğini aşırı kokulu balgamlı bi şekilde kusmaya devam ediyordu. Ben ayaklandığım için hevesle yaptırdığım hastane çıkışını falan giydirip fotoğraf çekelim dedim. Güzelce giydirdim kendimde giyindim. Bir iki fotoğraftan sonra yine kusunca en son çocuk doktoru geldiğinde anlattık. Doktor kendisi siz yoğun bakımda üşüttü zannedersiniz ama değil. Biz bi alalım küveze götürelim gözetim altında dursun dedi. 10 dakika geçmeden misler gibi giydirdiğim haliyle elimle küveze götürdüm. İki gün kaldı. Bende iki gün hastanede kaldım. Sabah doktor geldi ve dedi ki ☺️🤷🏻♀️ Bebeğin midesinde hafif darlık varmış güya. Bir gün daha kalsın bakalım genişliyor mu ona göre yarın taburcu edicem dedi. Halbuki alakası yok. ☺️ Günde iki kez gidip gördüm. Güzel bakıyolardı allah var. Serum falan takılıydı. Orda bir iki kez kusmuş sadece. Öyle dediler. Ama cahillik. İlk çocukya. Beni kimse aşağıya emzirmek için çağırmadı. Ben sağıyordum sütümü ama gelmek bilmedi. Acıktıkça biberonla mama vermişler. Tabi sonrası bağımlılık. Sonra ben artık eve geldim. Hem toparlanmak açısından. Hemde zaten hastane yakın e sütümde yok durmamın anlamı yok gidip görürüm diye. Ertesi gün aradılar bebeğinizi alabilirsiniz diye. Midesinde darlık olsa küvezden çıkarırlar mı?! ☺️ mesuliyet kabul etmiyorlar akıllarınca. Özel hastane ama olsa nolcak. Doktorumdan başkası yalandı.
Sonra bebeğimi alıp evime geldim. Artık kusmuyodu. Kussa bile kokmuyodu.
Bugün 10. Gün. Şuanki durumumuz mama vermemek için direniyorum. Sütümü sağıp veriyorum maşallah çokta güzel gelmeye başladı. Doyurur yani. Ama sorun şu ki sütümü içtiği an kusmaya başlıyor iki gündür. Mamayı kusmuyor. Sütümü içince gaz çıkarmıyor. Mamayı yiyince anında gaz çıkarıyor. Göğüs ucumu aslaaaa almıyor. Bebek diyip geçmeyin. O kadar akıllılar ki. Ucumu almamak için kafasını itiyor. Silikon uçsuz emmiyor. Emse bile doymak için değil. Uykuya dalmak için ucu ağzında tutuyor. Mesela mamayı yiyor, biberonu ağzından aldığım an aranmaya başlıyor, halbuki aç değil. Göğsümü veriyorum silikon uçla birlikte ağzında tutup uykuya öyle dalıyor. Anlıycağınız o konuda düzen oturtturamadık. Birde mama kötü bişey mi? Herkes mama yiyor diyince mama mıı yiyooo? Diyince bi kötü oluyorum. 1-2-3 ay küvezde kalan bebekleri düşünüyorum. Hiç anne sütü alamayanlar? Anne sütü almıyor değil alıyor ama ya sağarak yada uykuya dalarken işte.. Kendime gelince ben iyiyim ama hala tamm anlamıyla toparlanamadım. Kalçam iki tarafta hala uyuşuk halde. Yani toparlandım ama hala insana ihtiyacım var. Dikiş yerimin bitişinde ip var. Oraya arada bir sancı girdiği zaman dik yürütmüyor. Duşa girince rahatlıyorum sanırım orası yumuşuyor. Bugün korse takmaya başladım. Çok rahatlattı karnımı toparladı.
Tavsiyelerime gelicek olursam. Sezeryanda olsanız normalde doğursanız korkmayın. Her doğum hikayesi farklı. Ben normal isterken sezeryanda olsam hemen toparlanıcam diye kafama koymuştum. Ama siz fazla zorlamayın ☺️ iyileşmeye bakın. Bol bol terleyin. Yardım istemekten çekinmeyin. Yanınızda bol bol nescafe götürün inanın çok faydasını gördüm. Boş kaldıkça içtim suyla birlikte. İlk gün ağrım var diye yatmayın ben yürüdükçe gaz çıkarıp sık sık lavaboya gittim. Bebeğe yanınıza valize kıyafet koymaktan kısmayın. Fazlası göz çıkarmaz bize çok lazım oldu belkide kustuğu için. Evim yakın olduğu içinde eşim gidip aldı. Siz zaten çok terliyosunuz. Kendinizede koyun 4-5 ne olursa. Depend falan almadım. Hala kanamam var ama normal ped işimi gördü. Bildiğiniz regl olur gibi zaten. Duş almaktan çekinmeyin. Duş aldıkça ameliyat yeriniz yumuşayıp rahatlıyor. Ama asla ıslak bırakmayın. Süt konusunda tam 4. Gün sütüm gelmeye başladı. Pompanız yoksa elektrikli alın kenarınızda kalsın. Hep elimin altındaydı. Bestlak damla, milk tea süt çayı, bol dereotu yeşillik bunların sütümde çok etkisi oldu bence. Alın kenarınızda kalsın. Elinizden geldiğince hastanede uyanık olun. Hemşireler kolayına kaçıyor. Şuan ne mamayı bıraktırabiliyorum nede silikonn ucu. Hoş beni doymak için emmiyor emzik niyetine kullanıyor. Kendisi emmedikçe de sütüm azalacak çünkü pompa bebek emmesi gibi olmuyor ki sütüm çoğalsın. Yara olması da aksine cabası. Yara demişken ben göğüs pedi de almıştım. Süt akmasın diye yararını gördüm. Ama onunla göğsümün hava almadığını hissettim. Pompayla sağdığım içinde yara oldu. Lansinoh kullandım, ayva çekirdeği jeli yapmıştım. Ama sanırım olacaksa oluyor. O yüzden kalkan kullandım rahat ettim. Eğer bu sıralar doğum yapacaksanız üşütmeyin. Benim terleyip o pisliği atmama fırsat olmadı çünkü yatıp dinlenmeyince çabuk iyileşirim sandım. O ilk günler için sanırım geçerliymiş. ☺️ Siz bol bol terleyin. Terledikçe iyileşeceksiniz.
Sonuç olarak hani derlerya kucağınıza alınca geçecek diye. Bakın bu öyle herhangi bir söz değil. Vallahi geçiyor. Hamileliğimin zorlu günlerini sadece anımsıyorum. Ama kucağıma aldığımda aldığım hazzı aklımdan çıkaramıyorum. Şuan uyum sağlamaya, birbirimizi çözmeye çalışıyoruz. Mama-meme-süt bu üçgen arasında sıkıştım kaldım. Her geçen gün değişiyor yüzü gözü. Bazen çok eğlenceli komik oluyor. Bazende çok isyankarız 🥹 Eşim annem yanımda. İkiside destekçim sağolsunlar. Kayınvalidem bir hafta yemek yapıp yolladı. Uykusuz kalıyorsunuz ama buna değer ☺️ Rabbim dileyen herkese, hak eden herkese nasip etsin. Ameliyat sırasında da dua ettim. Çok zor. Çok kutsal. Çok kıymetli.. Her anı mucize dolu. Hamilelikten tutun, doğum anına kadar. Sonrası zaten bahar ☺️
09/12/2022 ♥️ 11:15 ⏰ Hoşgeldin Kuzey’im.. Annemm.. 🥹
