Selam kızlar, öncelikle uzun olacak umarım sonuna kadar okuyan olur şimdiden özür dilerim. bi hafta önce doğumum oldu. Bebek ters dünyaya geldiği için doğumdan sonra dikiş atıldı. Doğumdan kısa bi süre sonra yüksek ateşe bağlı titreme başladı. Ateşim 2 dkk önce 37.2 yken 2 dakka sonra 38 oldu sonra 38.4 derken doğumhaneye alıp kontrol ettiler dikişlerimi, idrar tahlili alındı ki düşünün dikişleri taze doğum acısı taze ne kadar canım yandı. Yetmezmiş gibi kateter takıldı. Sonuç olarak idrar yolu enfeksiyonu dediler. Ağızla içilen antibiotik verdiler ama geçmedi. Kendini aynı gün içinde iki kere tekrar edince kan alındı tekrar değerlerim oldukça yüksek çıktı. Enfeksiyon ağır sarmıştı dolaysıyla damar yoluyla antibiotik, paracetamol ve sıvı tedavisi uygulanmaya başladı. Yanı sıra her gün günde 3 kere ibu600 içmem gerekti. Tam iyileştim derken oğlumda sarılık çıktı, sınırda eğer düşmezse tedaviye almamız lazım dendi. Bir hafta boyunca hergün bi yanda tedavi, bi yanda yeni anne olup sütümün ilk hiç gelmemesi, sonrasındada daha çoğalmadan azalması, oğlumun sarılığı, geceleri tek başıma kalmamın piskolojisi, lohusalık piskolojisi, Ailemden kimsenin ziyaretime gelmemesi derken şükür dün eve çıktık. Çıktık ama ben tam adapte olamadım bi, keyfim yok pek, iştahım yok, sürekli ağlamak istiyorum çünkü sütüm her iki saatte bi sağmama rağmen gitgide azalıyor emziremiyorum. Öte yandan sürekli aynı cümleler “biberona alıştırma zorlanırsın, bi kere alışırsa meme tutmaz, sürekli göğsüne yatır emzirmeye çalış, hala sütün gelmedimi, mama mı veriyorsun, mamaya alıştırma” ve bunun gibi onlarcası. Piskolojik olarak yorgun ve bitkin hissediyorum, mesela bi haftdır hastane koridorları dışına çıkamadım ve temiz havayı dışarıyı özlüyorum. Çıkmak istiyorum ama 40 çıkmadan olmaz, çocuk var, dikiş ağrısı bi yanda. Çok bunalmış hissediyorum oturup yaş gelmeyene kadar ağlamak istiyorum. Ne yapmam gerek bilmiyorum bana akıl verin lütfen çok çaresiz hissediyorum.