momysss Bende 19 haftalık bebeğimi kaybettim.Anhidroydu doktor ultrasonda bakarken kordon bebeğe yapışmış gibi demişti.İlk gebeliğimdi o an kötü bir şey görmekten korktum aklımdan çıkmaz diye bakma talebinde bulunmadım.Ama sonrasında pişman olmuştum eşim hastane imamıyla birlikte yıkamış kefenlemiş bebeğimi öyle söylenen gibi kötü durumda da değilmiş.Çok sonrasında gösterdi.Fotoğraflarını çekmiş çekmesine çok sevindim.Çünkü ona sorardım hep eli kolu nasıldı diye anlattıkça pişman olmuştum.Zaten bir anne bebeğini asla unutamaz benim de aklımdan çıkmıyor onun doğum anı.Hastane çıkışı direkt kabrine gitmek istedim.Mezarı var bebek mezarlığında yorumlarda okudum gidemeyen anneler var ben mezarlığa gidip oradaki bebekleri görünce acım biraz hafiflemişti.Çünkü insan hayatın gerçek yüzüyle karşılaşıyor orada acısı olan tek anne ben değilmişim diyor.Fırsat buldukça hep gidiyorum oturup yanına onunla konuşuyorum toprağını sevip ağlıyorum.Hatta eşimden beni yalnız bırakmasını talep ediyorum.Sonra ben onu yalnız bırakıp diğer kabirleri dolaşıyorum.Mezar taşlarını seviyorum.Tüm bunlardan sonra rahatlamış hissediyorum kendimi.Allah hiç bir anneye evlat acısı yaşatmasın çok zor yaşayana da bol sabır versin🤲