Hamile olduğumu ögrendiğim gün tüm karnımı kaplayan 25cm boyunda bir kitlemin olduğunu öğrendim.. Acil kürtaj olup ameliyat olmam söylendi. İlk başta redettim ama iç kanama geçirme riskiyle karşı karşiya kalınca durumun ciddiyetini anladım. Daha bebeğimin haberine sevinemeden onu kaybetmenin verdiği acı dayanılmazdı. Küçücük bedeni için karnımda hiç yer yoktu.. Benim hayatıma beni kurtarmaya gelen mucizem oldu bir anda. kürtaj için gün verildi ameliyat hazırlıkları başlandı.. Ama Allah çok büyük 2 defa kürtaj için girdiğim odadan bir umut diyerek çıkarıldım. Bir yöntem olduğunu ama bunun çok küçük bir ihtimalle başarılı olacağını ve umutlanmamam gerektiğini söylediler. Ve karnımdan sıvı çekmeye başladılar. Kateter takıldı 1 ayda yaklaşık 8litreye kadar sıvı çekildi. Tabi gittikçe zayıflıyordum hiç yemek yemeye başladım. 10 kiloya yakın kilo verdim ve çektiğim acı her geçen gün daha da artıyordu. Artık yürüyemiyordum bile.. ama yine de hiç vazgeçtik ne ben bebeğimden ne de bebeğim benden.. Yavaş yavaş iyileşmeye başladım derken değerlerim çok düşük olduğu için 10günde bir enfeksiyon kapmaya başladım ve bu sebeple farklı hastalıklar ortaya çikmaya devam etti. Şimdi 30 hafta olduk bugün ve çokta güzel kilo aldım. Her geçen gün daha zorlaşıyordu bizim için ama biz hiç vazgeçmedik. Demem o ki ne yaşarsanız yasayin umudunuzu asla kaybetmeyin. Derdi veren Allah dermaninida veriyor. Seni kucağıma alacağım günü sabirsızlikla bekliyorum bebeğim❤️👶🏼 