Herkes burada hikayesini paylaşırken acaba ben ne zaman yazarım diye düşünürken işte o gün geldi çattı. Sevgili anneler öncelikle sağlıkla bebeklerinizi kucağınıza almayı rabbim nasip etsin anne olmak çok güzel bir hismiş. Ben de 40. Haftaya kadar tık yoktu çok yorulmuştum artık hatta sezeryana alsınlar beni diye söylenip duruyordum tam 40 hafta muanesine gittiğim gün olanlar oldu muane oldum doktor biraz daha bekleyelim ama hergün kontrole gel dedi ben bi moral bozukluğuyla çıktım odadan niye gelmiyor bu çocuk diye eve giderken eşim ile dalga geçtim bide eve gidiyoruz aşkım suyum geliyormuş falan dedim eşim de espirili
Şekilde döverim ikinizde benle oyun mu oynuyorsunuz dedi gülüştük. Ve gerçekten çok ve gittikten iki saat sonra suyum geldi ama ne sancı var ne başka bişi kuzular bu arada suyunuzun geldiğini anlamamanız imkansız ilk gebeliğim olduğu için ben anlamam diye çok korkuyordum ama bildiğiniz foş diye akıyor neyse gittik hemen hastaneye doktor muane etti evet gerçekten suyun gelmiş dedi beni hemen doğumhaneye aldılar ama ben o kadar rahatım ki anlatamam güle oynaya girdim. Akşam yedi de aldılar beni doğumhaneye sabah 8 e kadar kendi sancımın gelmesini beklediler ama yok gelmedi. Sabah sekizde suni sancı takıp doğumu o şekilde başlatmayı istediler ve suni sancı takıldı akşam sekize kadar ne çektim bir ben bi Allah bilir ama sonuç o kadar güzel ki geriyi düşünmüyorsunuz ben 12 saat sancı çekip 24.11.2022 saat 20:20 de oğlumu normal doğum ile kucağıma aldım. Ben normalde çok çıt kırıldım biriyim kimse annem eşim dahil normal doğum yapacağıma inanmıyordu bende inanamıyordum ama çok şükür nasip oldu yaptım kendinize güvenin bebeğiniz ve siz tehlikede değilseniz korkmayın evet acılı sancılı bir süreç ama o çıktığı an herşeyi unutuyorsunuz