yagmuryilmaz Öncelikle herkese merhaba.. Birilerine umut dolu olacağını düşündüğüm için hikayemi sizlerle paylaşmak istedim. 20. Haftaya kadar her gün en az 10 kez kustum, 7 kilo verdim. Tam bulantılarım azaldı derken 21. Haftada ayrıntılı usg için doktoruma gittim. Herşeyin yolunda olduğunu söyleyeceğini düşünürken rahim ağzı uzunluğumun 25 mm e düştüğünü, bebeğimin beyninde koroid pleksus kisti olduğunu, bebeğimin gelişiminin bir hafta geri olup boyunun kısa olacağını ve bebeğe giden kan akımında direnç olduğunu(preeklampsi riski) söyledi doktorum ve hemen bir profa yönlendirdi. Orda da aynı şeyleri duydum yüksek riskli gebe olduğum tescillendi bir ton ilaç ve bir çok öneri.. Sürekli dinleniceksin dediler şöyle böyle derken 2 hafta sonra kontrole gittim kist kaybolmuştu, sonrasında annem hep benimle ilgilendi sürekli uzanıyordum etler peynirler sütler organik meyveler sebzeler, prensesler gibi baktılar bana eşimden ve annemden Allah razı olsun.. Kontrollere hep korkarak gittim acaba rahim ağzı ne durumda acaba bebek nasıl.. Doktorum 32. Haftayı atlattık mı tamam diyordu. 32 olduk 34 olduk derken plasenta artık bebeği pek beslemiyor dendi ama ben hala tabi erken doğum bekliyorum o kadar sıkıntıya.. 38 olduk bizim bıdık hala yok kilosu iyi boyu iyi doktorum sezaryen günü verdi artık almam lazım dedi benim minnoş hala gelmiyordu düşünün rahatlığı😊12 ekimde hastaneye yatışım oldu. Belden iğne yapıldı sonrasında sonda takıldı doktorum geldi başlıyoruz dedi aldı beni bir korku.. Yanı başımda bir hemşir vardı ne olur elimi tut dedim, neyle karşılaşacağımı bilmiyodum acaba küveze girecek miydi acaba sağlıklı mıydı boyu kısa mıydı.. Bi anda bi kusma geldi stresten kustum ve rahatladım bana o an 1 dk sonra anne oluyorsun dedi ya üzerimdeki o yükün gidişini size anlatamam ve sonrasında kedi gibi bir ağlama sesi.. Allahım dedim çıldırıyorum o sesin güzelliği.. Daha görmeden ağlamaya başladıım 1 dk sonra doktorum hazır mısın dedi ve tepede bembeyaz bir surat, ay gibi. Kızlar hiç abartmıyorum deli gibi ağladım. Kontrolleri yapıldı yanağıma kondu ağlayan bıdık sustu birden ve o koku.. Söylerler ya cennet kokusu diye nasıl bişey acaba diye merak ederdim. O koku için canımı veririm gül gibi geldi bana o an. Neyse sonra odaya alındım ben hala ağlıyorum tabi. Kucağıma getirdiler ben yine koptum. Öyle güzel bir bebek ömrümde görmedim, ne boyu kısaydı ne bir sıkıntısı vardı. Ayağa ilk kalkış anlatıldığı gibi korkunç değildi kimseye kulak asmayın hep pozitif hikayeler okuyun. 9 ay boyunca yaşadıklarımın belki de mükafatını aldım. Öyle sakin öyle mutlu bir bebek ki. Bu arada 3 kilo 50 cm doğdu. Şimdi yanımda melekler gibi uyuyor ay yüzlü Mila.. Çok uzun oldu biliyorum ama bu kısaltılmış hali size saatlerce anlatabilirim aslında. Demek isteyeceğim şu ki umudunuzu asla kaybetmeyin dua edin kendinize bencil olun. Ne ev temizledim ne yemek yaptım ne misafir kabul ettim ne gezdim ne misafirliğie gittim. Sırf o iyi olsun diye herşeyden ödün verdim. Rabbim evlatlarımızı bizr bağışlasın onların acısını bize bizim acımızı da onlara hiç göstermesin inşallah. Umarım birilerinin içini rahatlatabilmişimdir. (bu arada son kontolde rahim ağzı uzunluğum 40 mm ve bebek kanala girmemişti bile😂) sorularınızı müsait oldukça cevaplamaya çalışacağım. Hoşçakalın❤️
Kubdenya yagmuryilmaz hayırlı oldun güzel yavrunuz Rabbim isteyen herkese nasip etsin sağlık ve huzurla 💚
Zeynep44 yagmuryilmaz bende sizin gibi sadece yatiyorum herseyden ödun verdim erken dogum riskim var die insallah benimde sizinki gibi sonu iyi olur.cok duygulandim hikayenizde cok gecmis olsun
Glcdmrdmr yagmuryilmaz Ağlayarak okudum😢 . Rabbimin Büyüklüğü ve Rahmetine bir kez daha şahit oldum Ne büyüksün Allahım . Hayırlı olsun Allahım acısını göstermesin annesi mutlu sonları severim 💐
Caglasmsk yagmuryilmaz aglamamak icin kendimi zor tuttum😓 hayirli olsun gozunaydn canimm. Rabbim mutlulugunuzu bozmasin inşallah 😍😍😍😍
tugbaarya Hayırlı olsun Rabbim analı babalı büyütsün . Yorumları okuyan arkadaşlara bir umutla olacaksa benimki de olsun herşeye değer bir öykü . Oğlum da hamile kaldigimda 43 kilo idim. Dr kaldıramayacağını aldirayim dedi . Yapmadım. 8 ayı geçkin hep yattım. Bana bakan kimse yoktu ama umursamadan devam ettim. Gün içinde 15 dk arayla 1 saat kalkma iznim vardı . Bu süreç boyunca iğneler ilaçlar derken 100 dün doğuma girdiğimde üstelik oğlum gelmek bilmiyordu 42+4 normal tarih 44 haftada USG de görünüyordu artık apar topar sezeryana alindim. Bir sene boyunca dış çekiminden tutun ki Parol bile yasakdi. 2 aya yakın yattım bez değişimini eşimden öğrendim . Tam herşey rayına giriyor derken ikinciye hamile kaldım . İsteyerek değildi öğrendiğimde çok ağladım isyan ettim herkese saydım sovdum ammaaaaa aldırmak fikri çok ötede kaldı . Düşündüm ama yapamadım öncesinde de iki dusugum var benim. Neyse oğlum 1 buçuk yaşındaydı çok riskli bir dönem yine geliyordu. Nasıl yapacaktım . Öyle böyle derken bir baktım haftalar geçiyor 12 20 derken 31+2 olduk ama artık ilaçlarında fayda etmiyordu . Kaç hastane birşey yok diye eve yolladı en son gittiğim hastane yarısını yaptı cnk bu haftada açılma ve kasılma için çok erkendi.bircik ilaç ve müdahale yapıldı. Haftam erken diye hiçbir Dr alttan bakmadı . En son kontrolde Dr rahim ağzının kısaldı gibi görünce tuşa aldı. Benim tüm sancı ağrı kesilmiş sadece kasılma kalmıştı.bir baktı 8 cm açıklık ve bebek gelmeye hazırlanıyor . Apar topar ameliyata aldı kanala girerse ikimiz için veya birinizden biri için büyük korku demekdi. 15 dk snr herşey bitmişti. Hemen kızımı kontroller snr kuveze alındı . Ama doğum snr sinhic oğlumda gibi olmadı hemen kalktım o acı o kadar agirdiki hiçbir antibiyotik ağrı kesici etki etmiyordu Dr vücut bağışıklık kazanmış sanki direniyor dedi . Yüzündeki şaşkınlığı anlatamam.ona rağmen kimseyi dinlemedim . Kendim kalktım. Başka hatunlar bebeğinde yardım ettim . Çok şükür kızım iyi hala kuvezde bir görseniz minnacık. Fare yavrusu dan küçük kucağıma ilk verdiklerinde hemşireye beni yalnız bırakma bununla ben tutamam diye şaşkınca baktığımı onu kucağımdan aldıklarında farkettim . Sezeryandan ilk kalkış asla korkuları kötü birşey değil . Sadece güvenin ve acıtacak cümlesini çıkartın kafanizdan . Herşey çok kolay o vakit . Günlük kziim görmeye gidemiyorum sütüm hiç kalmadı 10 günde tükendi ama yinede hala eve gelecegi günü dört gözle bekliyorum . Bazen sebebidir ağlamak geliyor içimden etrafa ona alınan eşyaları gördükçe ama inadına ayakta durmaya çalışıyorum . Hicbirsey onların varlığı kadar güzel bir his vermiyor . Düşünün ki kontrole giderken evden üç kişi çıkıp bir kaç gün snr tek başına dönmek kadar kötü birşey yok. Herşey soğuk ve boş görünüyor insanın gözüne. Biliyorum yaşayanlar ve yaşama korkusu olanlar vardır elbet . Ama sakın kendinize bencil olmayın . Herşeyin en güzeli yasadiklrimizdir. Göreceğiz ki gün gelecek herşey çok güzel olacak ve oluyor inanıyorum. Çok şükür kızım iyi insalalhh siz kucağına alan anneler gibi bende alacağım kucağıma. Ne zorluklar gördük geçirdik ama şükür bugünlerin izle geldik herşey için bir umut var asla kurmayın cesaretini:))))
Marbled yagmuryilmaz duygulandım ve ağlayarak okıdım ne güzel Allah bağışlasın yavrunuzu darısı bizim başımıza inşallah 🤲🏻