Merhaba annisler 38+1’den çirkin kızım kollarımda uyurken sizlere yazıyorum. Hep okudum burda neler oluyor neler bitiyor diye endişe duyuyordum. Sabah 6da uyandık 7de evden çıkacak şekilde ailem ve eşimle yola düştük. Tam 8de hastane işlemlerim bitti odama götürüldüm uzandım heyecanla bekledim. Hasta bakıcı geldi üzerimde herşeyi çıkardı sadece bir önlük ile kaldım. Kafamda bir adet bone. Telefonumu götürmek istediğimi ameliyathanede birinin beni çekip çekmeyeceğini sordum. Doktorum zevkle dedi 🫠🌸 Evetttt tam saat 9a 6 kala odama geldiler dediler ki metal gözünde lens küpe vs x herşeyi çıkarman gerek. Gözümdeki lenslerimin derecesi yüksek çıkarırsam kızımı nasıl göreceğim diye üzülüyorum ama sağlığım için çıkardım. Velhasıl beki bir sedyeye geçirdiler yatağımdan. Odadan çıkıyorum kapıda eşim annem babam yengem yiğenim kız kardeşim. Çok duygulandım ama ağlamamak için dudaklarım büzüştü. Kimseyle göz teması kurmadım yaşım 22 ve ilk defa bıçak altına yattım çok şükür hastalık yüzü görmedim. Babam alnımdan öptü bekliyoruz dedi. Eşim ellerimi tuttu enerji verdi resmen ben herkesi bırakıp asansöre geçtim hemşireler ile. Ameliyathaneye indim anestezi doktorum erkekti ameliyat olacağım yere oturdum bacaklarını salla dedi serbest kal bende kal dedi kendimi saldım belimden uyuşturulduğumu bacaklarımın karıncalanması ve ısınmasından anladım. Sırt üstü yatırıldım müzik açıldı doktorum ve ekibi geldi, başımda birtane genç tansiyonuma vs bakan bir çocuk benimle sohbet halindeydi dedi ki şimdi sadece şu dokunuşları hissedeceksin. Karnımda pıt pıt parmaklar hissettim ama başımdaki çocuk bana kontrol muane yapıyor bebeğinin yerini anlamak için vs dedi bende saf gibi inandım meğer doktorum beni çoktan kesmiş bile ve ben bunu sağa sola beni salladığı zaman anladım yok artık dedim güldüm ne kontrolü resmen bebeğim geliyor. Allahıma binlerce kez şükürler olsun hiç mide bulantısı olmadı çekiştirirken karnım bir anda kuş gibi oldu boşaldı onu hissettim. Yan taraftan bana birtane güzellik baktı öldüm o an gözlerimden yaşlar akmaya başladı ameliyathaneden çıkana kadar ağladım. Kontrolleri yapılırken giydirilirken ağladı canım kızım bende o ağlıyor diye ağladım o hissiyat birde öyle güzeldi ki. Allahım isteyen herkese nasip eylesin tez vakitte. Bende kist vardı ilk 3.ayımda düşük riskim vardı kist küçük ama iyi huylu olduğunu düşünüyorum dedi doktorum. O şimdi gebelikte büyümüş elinizi yumruk yapın o kadar kocaman bir kist. Doktor bunu da alalım dedi eşimi çağırdı onay istedi verdi ve kisti de aldı. Ben bugün hem bir sezeryan annesi hemde kisti alınan ve zor bir operasyon geçiren 2 acı yaşayan güçlü bir anneyim. Kollarınıza aldığınız o an dikişlerim deli gibi yanmasına rağmen sırf evladım göğüsümde diye asla kalkmadım acısına katlandım. İlk yürüyüş anım geldi hemşire kaldırdı bir kaç tur attım ve oturduğumda bittim dediğim yerdeydim öldüm öyle bir yandı ki yatağa beni atın dedim resmen. Yatağa oturdum ve uzanmaya bile mecalim yoktu acıdan. Hayır dedim sen 2 operasyon geçirmiş bir annesin derhal dedim yürüyeceksin o gaz çıkacak bebeğine bak güç al ve kendi başına kalk diye hırs yaptım kendime. Eşimle annem oturdu koltuğa sakın kalkmayın yardım istemiyorum dedim yavaş yavaş dua ede ede kalktım ayağa başaracaksın hadi kızın için dedim. Yürüdüm 10 dakika dik yürüdüm hemde kambur değil. Sütüm gelmesi içinde kayısı kaynattı annem içine kuru üzüm ile, suyunu içip kayısıyı yedim hem gaz hem süt için, bestlak damla verdiler ekstra. Bol su tüketiyorum birde. Ağrılarım oldukça ağrı kesici vurdular şimdi ise kollarımda yavrum ile 1 saat uyku uyuyup uyandım hikayemi yazıyorum ilk günden 🌸
Rabbim hepinize çok güzel hatırlayacağınız bir doğum hikayesi nasip eylesin, hepinizi tek avazda kurtarsın. Sormak istediğiniz sorular varsa burdayım 🤲🏻♥️
Ankara’da olan varsa kesinlikle Sincan Koru Hastahanesi Kadriye hocamı azimle öneriyorum 🌸♥️