Yade12 Tamda akşamdan beri beynimi meşgul eden konunun postu. 35+4 haftalığız. Dün kontrol vardı sancı yok. Bebek doğum kanalında başı yerleşmiş. İki hafta sonra çatı muayenesi yapılacak uygunsa normal şekilde ilerliycez. En baştan beri normal doğum diye ilerledim hep. Ama eğer aksilik olursa da tabiki diretmem direk sezeryana girerim dedim. Doğum sadece bebeğe kavuşmak için bi araç ister sezeryan olsun ister normal. Ama tercihim hep normaldi. Son zamanlarda herkeste bir sezeryan merakı gidiyor. Beynimi vücudumu odakladığım, çekiceğim sancıların farkında olacağım, ne şekilde nasıl ilerlemem gerektiğini hep araştırdığım normal doğumdan anlatılardan sonra soğudum ve üzüldüm. Bir sezeryan baskısıdır gidiyor. Acı çekmeme üzüldükleri için. Yok normal doğumda oran genişler, dikiş atışır oturamazsın, saatlerce sancı mı çekeceksin, sezeryanlarda şimdi çok kolay, sen kafayı mı yedin o sancı çekilirmi, sezeryan planlı herşeyini planlı şekilde yaparsın gününü beklersin, normalde ne zaman gelceği belli değil saatlerce sancı çekip sezeryana girmek var, yok çatı muayenesi yaptırma diyip örneklendirmeler, çatı muayenesinden sonra zaten doğum olur yaptırmaaa diyenler, normal normal diyipte son dk acıyla sezeryana alın beni dersen sana gülerim demeler, ki o can havliyle diyede bilirim, en sonda biz karışmıyoruz aklını bulandırmayalım karar senin demeler, sezeryan olursan iki hafta erken kavuşursun yoksa ohoo daha 5 haftaya yakın var falaaaaan filan. Dün kontrolden sevinerek çıktım bebek kanala girmiş diye, ama akşamdan beri modum düşük. Normal doğum bu kadar mı zor? Kendimi beynimi kolay ve normal doğurabileceğime o kadar ikna etmiştim ki. Olan keyfimde gitti. Sonuçta allah her dişiyi normal doğurabilecek şekilde yaratmadı mı? Kolaylığını vermiyo mu? Kulaklarınızı tıkayın doktorunuzu dinleyin demek kolay bende öyle yapıyodum. Ama biyere kadar. Kendimi bu kadar odaklamışken cesaretimin kırılması üzdü