arkadaşlar merhaba, size korkutucu başlayıp inanılmaz pozitif ve güzel biten doğum hikayemi anlatacağım. 34+3 de ikizlerimden erkek olan akşam 9 da suyunu patlattı. inanılmaz bir korku ve panik yaşadım o an. su geldiğini anlamamak mümkün değildi çünkü bir temizlik kovası dolusu su akıp gidiyordu bacak aramdan ve ben hakim olamadım o suya her yer su içinde kaldı. çok korktum ama çabuk toparladım. hemen doktorumu aradım hastaneye çağırdı. bebeklerimin daha küçük olduğunu düşündükçe çok endişeleniyordum. kuvez ya da yoğun bakıma girmelerini hiç istemiyordum. neyse 15 dk içerisinde hastanede olduk ve ebeler ped koyup gelenin su olduğunu onayladı ve doktorum acilen hastaneye geldi. nst ye bağlayıp açılmama baktılar ve 2 cm açıklık tespit edildi. sancım çıkmıyordu hatta ben 1 ay önce nasılsam yine kendimi o kadar iyi hissediyordum. doktor sancın yoksa biraz daha bekleyebiliriz demişti ama ebe erkek bebeğimin saçlarına dokunduğunu söyleyince kendimi birden ameliyathanede buldum. doktorumun dediği tek şey sakın ıkınma gelirse ıkınma!! çok korkmuştum benle beraber kuvezler ve yoğun bakım doktoru da geldi. yeni doğan doktoru zaten bizi amekiyathanede bekliyordu… çok korkuyordum ve sürekli dua ediyordum. inşallah çok kısa sürer kuvez sürecimiz diyordum… epidural yaptılar ve bende tutmadı… bebeklerimi göremicem diye çok üzülüyordum ve o anda birden uyutulmuşum sonrasında gözümü odada açtım… ve rabbimin mucizeleri benden önce odama çıkmış babasıyla anneannesi ve dedesiyle tanışmışardı bile🥹 çok canım acıyordu ama sürekli şükrediyordum… inanılmaz bir şekilde bu haftada doğum yapıp bebeklerimin benle olması bir mucizeydi.. oğlum 2500 kızım 2200 gram doğmuşlar. ve doktor gelip bana dediki iyi ki oğlun suyunu patlatmış yoksa kızının kala yaptığını anlamıcaktık bile belki de yicekti ve daha kötü şeyler olcaktı.. yani aslımda oğlum kızıma abilik yapıp onun hayatını kurtarmış… bebeklerimin ilk anlarını göremedim diye üzülürken doktor asistanına her bir detayı çektirmiş bir sürü fotosu var bebeklerimin anne karnından çıkarken… her şeye şükrettim ve hiç bir şeyim hafta tamamlamak olmadığını anladım…. hep 36-37. haftalarda doğum yaparsam her şeyin çok güzel olcağı planlarını yaparken rabbim onları bana erken kavuşturdu ve iyi ki öyle olmuş yoksa kızımda başka sorunlar olabilirdi. harika bir sonla biten doğum hikayemi sizle de paylaşmak istedim. rabbim karnımda getirip kucağımda ikisini de evime götürmeyi nasip etti. sorunuz varsa cevaplayabilirim güzel ikiz anneleri