Merhabalar, son ay da sürekli doğum hikayelerini okuyarak geçiriyordum vaktimi, yeni doğum hikayelerini beklerken bende size kendi hikayemi anlatmak istedim 😊
7 kasım günü 41+1 de günümüz dolduğu için suni sancı ile normal doğumu başlatma kararı almıştı doktorumuz, sabah erken eşimle hazırlanıp hastaneye gittik doktorum önce muayene etti 1 cm açıklık vardı rahmim gerideydi bekletmek istemedi yatışı verdi, o an a kadar hiçbirşeyim yoktu muayeneden sonra yatış işlemlerini hallederken suyum ve nişanım gelmeye başladı alel acele odamıza çıktık, önce lavman yapıldı daha sonra alttan açılmanin ilerlemesi için ilaç verdiler ve beklemeye başladık suni sancı için, o sırada plates topu ile egzersizler yaptım bende kendimi normal doğum yapmaya o kadar odaklamıştım sezaryen planı hiç yoktu hesapta 😊
Yaklaşık 2 -3 saat sonra doktorum açılmayı kontrol edip suni sancıyı başlatmak üzere muayene icin geldiğinde açılmamın hiç ilerlemedigini söyledi, şansımız %50 ama deneyelim yinede önceliğimiz normal doğum dedi o sırada doktorumla konuşurken benim suyum ara ara gelmeye devam ediyordu aynı zamanda nst ye bağlıydım, birden suyumun şeffaf değilde kanlı et suyu gibi geldiğini fark etti o an herşey normalken bebeğin kalp atışları 190 lara çıkıp çok aniden 70 lere düştü, bebeğin plesantasi ayrılmaya başlamış acil sezaryene alıyoruz seni dedi, alel acele ameliyathaneye indirildim ama nasıl ağlıyorum korkudan hem kendim için hem bebeğim için 😪 ameliyata indirildim spinal uygulandı sonra sakinleştirici verildi tüm vücudum titriyordu ama ekip çok iyiydi ameliyat boyunca sohbet ettik karnımın açıldığını bebeğin çıkarıldığını herşeyi hissettim fakat acı yoktu, o ağlama sesini duydum bebeğim gösterildi ve temizlenip yanıma getirildi o an kokladım cennetimi 😍 sonra ameliyathaneden odaya bebegimle beraber çıkardılar bi kaç saat uyuşuktum bisey hissetmiyordum fakat anestezi etkisi geçince tabiki ağrılarım başladı ilk yürüyüşü yaparken biraz zorlandim bi kere kalktıktan sonra bol bol gece boyu eşimle koridorda yürüdük zaten agrılara rağmen iyi geliyor, ertesi gün taburcu olduk evimize geldik, şuan bebegimle birbirimize alışmaya çalışıyoruz evet spinal sezaryen benim için beklediğimden çok daha zor oldu bugün 3. Gün bitti ağrılarım devam ediyor ama bol bol yürümeye çalışıyorum evin içinde yürüdükçe hafifliyor açılıyor gibi bi kaç güne toparlanacagimi düşünüyorum inşallah. Suan kızım kucagımda mışıl mışıl uyuyor ve o mis koku herşeye değiyor ☺👼