Merhabaa 🙂 burda hep doğum hikayelerini okuyup ne zaman bende yazacağım diye düşünürdüm ve sonunda o gün geldi doğum yapalı bir ay olsada ancak yazabiliyorum. Malum bebişimle vakit geçiriyorum onunla uğraşıyorum 🥰
40+5 olmuştuk ama ne sancı yalancı sancı bile yoktu nadir ağrılarım oluyordu 39.haftada doktor kontrolüne gitmemiştim eşim sancın gelir gideriz kafasındaydı neyse 41 e yaklaşırken ben randevu alıp muayeneye gitmek istedim ve 5 ekim günü randevumun olduğu gün hafif hafif suyum gelmeye başladı sızıntı şeklinde akşam doktora gideceğiz diye panik yapmadım. Akşam doktora gidince nstde sancım çıkmadı doktor muayene etti ve suyumun azaldığını günümün geçtiğini artık beklemenin riskli olduğunu söyledi. Suni sancıyla senin sabrının ve bebeğinin kalp atışının el verdiği yere kadar gideceğiz dedi. Normal doğumu çok istiyordum ama suni sancıdan korkuyordum hep korktuğum başıma gelmişti ben ne yapacağımı bilemedim şaşkındım. Sonra yatış işlemlerini yaptık annemle eşim vardı sonra kayınvalidem geldi odada hep benimle kaldılar saat akşam 11 gibi suni sancı verilmeye başlandı (saatlere tam anlamıyla çok hakim olamadım açıkcası ona bakacak kafada değildim🥲) arada nstye bağlanıyordum sonra ebe hep yürüyüş yapmamı pilates topuna oturmamı söyledi gece uzundu. İlk iki saat rahattım eşimle koridorda yürüdüm gülüyordum hafif sancılar geliyordu hareketlerim rahattı ama iki saat sonra sancılarım sıklaşmaya başladı daha şiddetliydi sancım geldikçe squat yapıyordum pilatese oturup hareket ediyordum ama gittikçe dayanılmaz hale gelmiştim sancılarım çok şiddetli geliyordu resmen elektrik veriyorlar gibiydi bu arada ebe başta muayenesinde hiç açılmamın olmadığını bebeğin yukarda olduğunu söyledi. Nst bağlıyken sancılarım gelince yatakta yatamıyordum çok canım yanıyordu ebe öyle olunca pilates topunun üstüne oturttu öyle nstye bağladı. Açılmalarım çok yavaş ilerliyordu diğer muayeneleri hangi aralıklarla yaptığını hatırlamıyorum. Saatler geçtikçe dayanamıyordum ağlıyordum ben ağlıyordum annemle kayınvalidem benimle ağlıyordu. Sırtıma belime masaj yapıyorlardı sonra bir ara eşim duşa soktu belden aşağıma sıcak su tuttuk. Sabah olmuştu saat 6 gibi açılmam daha 5 cmdi bunu duyunca yıkılmıştım bu kadar saat sancı çekiyordum ve yolun daha yarısındaydım. Artık dayanamıyordum beni bırakın ben gidicem diyorum ben vazgeçtim diyorum ben böyle olunca kayınvalidem doğumhaneyi aradı ebeye dayanamıyor bişey yapın gerekirse sezeryana alın dedi ama onlar herşeyin iyi ilerlediğini buraya kadar geldiğimi söylediler ve sonrasında beni doğumhaneye götürdüler. Orda beni çatala aldılar iğne yaptılar o iğne ağrımı geçirecek mi dedim çok az ama daha çok açılmayı hızlandırmak için dediler sonra oksijen taktılar derin derin nefes almamı söylediler ben yine sancı geldikçe inliyordum ama ebe hep moral veriyordu sakin olmamı sadece nefes almamı söylüyordu bir süre bu şekilde sadece nefes alıp veriyordum sonra ebe bana çömelmem gerektiğini ve sancım geldiğinde tüm gücümle ıkınmamı söyledi eşimi yanıma aldı oda belime masaj yaptı. Sonra tekrar çatala alındım doktorum geldi daha kaç kişi daha hepsinin bir işi vardı yani o an tek odaklandığım biran önce tüm gücümle ıkınıp kızıma kavuşmak istiyordum. Daha sonra artık bebeği almamız gerekiyor sancı gelince tüm gücünle ıkın dediler bir iki ıkındım ben ıkınırken biri karnıma bastırıyordu hadi artık bebeğini almamız lazım kalbi yavaşlıyor dediler ve en son ıkındığımda kızıma kavuştum bana o an herşey daha çabuk gelişti gibi geldi belkide ıkınmayı doğru yapmıştım bilemiyorum. Eşim yanımdaydı kızımı hemen yanımıza koyup fotoğrafımızı çektiler o an tarif edilemez 🥰 benim 4 dikişim vardı ve doktorum dikişi atarken beni uyuttu o gecenin uykusuzluğu ve acısı yorgunluğu o uyutmada bana o kadar iyi geldiki bu arada doğumum 8.25 de oldu. Atladığım sormak istediğiniz birşey varsa cevaplarım. Rabbim bu güzel duyguyu isteyen herkese nasip etsin bebek bekleyenlerinde hayırlısıyla kucaklarına almalarını nasip etsin🌸🤲