Kızlar 24 ekim 08.30 da planlı sezeryanla doğurdum spinal anestezi oldum
Öncesinde ve hastaneye sabah gittiğimde içimde korkudan farklı çok karmaşık hisler vardı bir taraftan bebeğime kavuşacağım için çok mutluydum ameliyat kıyafetlerini giydim tüm hazırlıklar yapılıp sedyeye yatırılıp ameliyathaneye götürüleceğim de içimdeki o tuhaf hisle çok ağladım sadece eşimi yanımda istedim onu görmek iyi gelicekti içerde ameliyata başlandığı an geldi yanımdaydı ne yapılan iğne korkuttu canım yandı ne ameliyata dahil bişey hissettim
Eşimle konuşuyodum başladılar mı diye aradan 2 3 dk geçtiğinde bebeğimin sesini duydum sonradında sarıp yanımıza getirdiler o an mutluluktan çok ağladım çok değişik bir duygu bu o an onu görmek hiç unutulmayacak an insanın hayatında bebeğimi götürdüler benim dikişlerime başladılar kısa bir sürede bitti ameliyat yukarı çıkışımız başladı 3 4 saatim çok rahat geçti hiç birşey hissetmedim kahvemi içtim bolca baş bel ağrısı gibi bir durum hiç yaşamadım ilk yürüyüşümde karşıya bakarak dik yürüdüm zordu ama yavaş yavaş alıştım en zor olan gaz sancısıydı ertesi gün sabaha kadar doktorum gelip lavman yaptırdı sonrasında biraz daha rahat geçti yürümem hızlandı sık yürüş yapmam istendi
3 gün sabah eve geçtiğimizde herşey daha rahattı bugün 9 gün oldu herşey daha rahat ve güzel çok şükür inşallah herkes sağlıkla sıhhatle bebeğine kavuşur benim bu süreçte öğrendiğim en iyi şey herkese kulak asmayın onların yaşadığı şeyleri sizde yaşayacaksınız diye birşey yok olumsuz olan hiç bir şeye kulak asmayın bu süreçte yanınızda sadece size iyi gelecek iyi düşündürecek insanlar olsun inanın hersey daha rahat ve güzel geçiyor 🙏❤️