Bdncrr ben tüp bebekle hamile kaldım, yaşım da 40, aman bişey olmasın diye herhalde :)) bir de benim ailemdeki en küçük bugün 28 yaşında, eşimin ailesindeki en küçük 34 yaşında. Herkes fena heyecanlı. Amacım bunu sömürmek falan değil tabii ki ama bence hamile olan kadına her türlü yardım edilmeli. Yani örneğin yemek yapıyorum - makina boşaltoyprım çamaşır vs ok ama bir şeyleri itmek, eğilip kalkmak yahut yorulmak bunlar uzak durulması gereken şeyler. Kayınvalidem hasta iken sonuna dek baktım, teyzem ameliyat oldu 7 gün hastanede kaldım, ama şimdi bunları yapamam şimdi onların bilakis bir şey yapma zamanları, karşılık olarak değil, bence doğası bu :)) bizim evliliğimizi biz biraz da işbirliği üzerine de kurduk. Koşullar gerektirmedikçe herhangi bir şeyi bir kişinin üzerine yıkmamak üzerine, dalgınlıkşa yıkılırsa, yıkılan tarafın uyarması üzerine eeeen başta anlaştık. Bu evlilik ve bu ev bizim ise, evin içindeki işler de bizim, benim değil tek başıma açıkçası.. ben çalışıyorum mesela ama çalışmasam da tavrım bu olurdu. Örneğin eşim bir dönem çalışmadı, ondan da öyle bir beklentim olmadı mesela, eve geldiğimde sofra hazır olsun demedim :)) kadının ev hanımı olması evi onun yapmıyor ha kadın kendi inisiyatifi ile üstlendiği fazlalıklar vardır, amenna. Eşitlik ve adalet farklı kavramlar, bu anlamda bence adil olmak en mühimi.. ama örneğin eve gelen kadına paramız olmasa idi, o zaman yine beraber yapmanın bir yolunu bulurduk…