Öncelikle herkese merhaba uzuuun uzun anlatacağım hikayemi okumak isteyenleri beklerim 💐
14.10.2022 tarihinde sabah saatlerinde doktoruma kontrole gittim. Kan tahlillerim iyi çıkarsa bebişkoyu hemen alabileceğini söyledi. O gün o kadar olmaz diye düşündüm ki kan tahlillerim çıkana kadar pazara çıktı son alışverişimi yaptım, doğum olur belki diye kuaföre gidip saçlarımı ördürdüm. O arada beni arayıp hastaneye gelin ameliyata uygunsunuz dendi hemen pazarlıkları bırakıp hastaneye gittim. Odayı süsledik fotoğrafları çekildik çok heyecanlıydım ve hala inanamıyordum. Bu arada sezeryan olma sebebim suyumun fazlalığı bebeğin kendi gelmemesi ve haftalar ilerledikçe tehlike oluşturmasıydı. 38+3 te böylece ameliyathaneye girdim.
Önce çok korktum ve heyecanlandım tek başımaydım. Sonra beni hazırladılar ve spinal iğnem vuruldu. İnanın hiç acımadı sonra bacaklarım karıncalandı sondam takıldı ve bacaklarım külçe haline gelip tamamen uyuştu. Her şey gayet güzeldi ameliyat başladı. Ne midem bulandı ne korktum her şey güzeldi. Sonra bebişim çıktı o an çok heyecanlandım mutlu oldum hafif çekiştirmeleri hissettim. Hassas kısım burada başlıyor..
Bebiş çıktıktan sonra ameliyathanede bi sessizlik oldu, bebeği hemen getirmediler. Poposuna vurma sesini duyuyordum ama ağlamıyordu. Neden ağlamıyor diye çok sordum ve bir şey mi oldu korkusuyla ameliyat devam etti. 1 saniye sadece yanıma koydular 1 fotoğraf çekildi ve hemen götürdüler. Bana sakinleştirici yaptılar bebeğim su yutmuş ve küveze girecekmiş bunu henüz bilmiyordum.
Odama çıktım, ağrı sızı hiç bir şey olmadı rahim küçültücü serum biraz ağrı yaptı ama bitince o da geçti. Karnıma hiç bastırmadılar alttan muayene ve temizlik yapıldı. Bacaklarım 5-6 saat sonra açıldı,çok rahat kalkıp yürüdüm hiç bir sorun olmadı. Gaz problem oldu biraz o da 1.5-2 gün sonra çıktı. Yani sezeryan olayı oldukça pozitifti. Hiiiç bir sorun olmadı. Hatta taburcu olduğum gün mecburen e bebek e gittim biraz gezdim dolaştım. İkinci gün bağdaş kurarak oturdum ilk gece yan yattım her neyse.
Gelelim hassas kısma. Bebeğimin 1 hafta küvezde kalacağını gelen misafirlerden öğrendim. Sütüm tabiki hemen gelmedi çünkü o stres bebeğimin yanımda olmaması görememem çok zordu. Hastane rahat ve özel olduğu için inanılmaz misafir geldi. Gelenlerde bir çoğu boş konuştuğu, sohbete gelmiş gibi çok uzun durmaları ve sürekli süt sormaları yüzünden inanılmaz sıkıntı yaşadım psikolojik olarak. İnsan biraz yalnız kalmak ve mahremiyet yaşamak istiyor. Siz siz olun aşırı ziyaretçi kabul etmeyin ve uzun durmalarını sağlamayın.
1 hafta boyunca bebeğime zar zor süt sağdım ve sütüm baya baya çoğaldı, sürekli götürdüm. Son günler emzirmeye gittim. Her şey düzelmeye başlamıştı. Ve geçen hafta bugün bebeğimi kucağıma aldım evime geldim. İnsanın evine bin şükürler olsun sonunda dedim. Lohusalık hiç yaşayamadım yatamadım ama sonunda bebeğime kavuştum. Dünyanın en güzel hissi emdikten sonra gülerek yüzüme bakmasıydı..
Annelikten mi lohusalıktan mı bilmem ara ara sürekli ağlayasım geliyor. Bir öksürüp hapşırsa çok ağlıyorum dayanamıyorum. Ayrı kalmaktan olabilir, bir şey olur diye çok korkuyorum kıyamıyorum ona..
Öyle böyle 15 gün geçti dostlarım, bende anne oldum Allah isteyen herkese yaşatsın bu duyguyu..
Sorularını cevaplarınızı bekliyorum, hepinize güzel hamilelikler dilerim 💐🌸🥰