Şu an sırf yanımda yatan kadın ve refakatçisinin bıdı bıdısından uyuyamadığım için yazıyorum hikayemi ki normalde çok da pozitif sayılmaz. Bugün 7.30 civarı hastaneye gelip genel kontrolleri yaptırdıktan sonra 9 civarında ameliyathaneye alındım. Daha önceden bir sezaryen olduğum için hazır hissediyordum ve anesteziyi alana kadar vs. her şey çok doğal ve normaldi. Sadece kontroller esnasında birçok sorunla karşılaştığım için ağlayarak gittim ameliyathaneye. (Bebeğin bacağı kısa, yok tüpler bağlanamaz, yok göbeğindeki fıtık sorun yaratabilir falan tonla şey beynimi doldurdu böyle) Ameliyat esnasında çok ağır göğüs ağrım oldu çünkü bebeğim biraz büyük geldiği için kaslarımda gerilme olmuş sanırım. Bir an hatta keşke genel anestezi olmuş olsaydım dedim. Sonrasında ağrı kesici ile göğüs ağrısı geçirdiler fakat bu sefer de rahmimde pıhtı birikimi olduğu için aralıklarla gelip masajla bunu dışarı atmaya çalıştılar. Ama masaj değil eziyetti benim için. Bununla uğraşırken birden, kan nakli gerekebilir de denince ben ağlamaya başladım çünkü hiç beklemediğimiz şeylerdi bunlar. Şu an çok şükürler olsun iyiyim, kanamam durdu, gazımı da yaptım, bebeğim de çok şükür iyi fakat tüplerimi bağlamadıkları için biraz gerginim açıkçası. Normalde yaş sınırı olmayan fakat 30-35 yaştan evvel önerilmeyen bir şey fakat doktor ısrarla yapmadı yasal değil diyerek. Bana kalırsa iki insanın kesinkes kararlı olduğu bir koruma yöntemi konusunda sırf ne olur ne olmaz diyerek isteklerinin yapılmaması haksızlık. Çünkü Allah şahidimdir ne eşim ne de ben üçüncü bir çocuk daha istemiyoruz ki inşallah da yeniden hamile kalmam diye dualar ediyorum o kadar söyleyeyim size. Korunma yöntemlerini de güvenilir bulmuyorum, yani açıkçası ne yapacağım bilmiyorum. Bu da benim hikayemdi. Dediğim gibi şimdi çok şükür ben de bebeğim de iyiyiz. Allah herkese kolay doğum nasip etsin inşallah. 💖