1bade
2018 Mayıs ayında evlendim. 2019 ocak ayında 1 düşük yaptım bebek vardı fakat kalp atışı alamadık. Kürtajı reddettiğim için ilaçla düşük yaptım. 2020 Haziran ayı kimyasal gebelik tam sevindik derken. 2020 Kasım olumsuz tüp bebek. 2022 Ağustos transfer ve olumlu sonuç 14 haftalık olduk bebeğimin cinsiyetini bugün öğrendik. Tabii bu aşamaları hem çok zor atlattım, hem çok yorucu. Psikolojisini saymıyorum bile. Evlendim ve 2. ayda tesadüfen tedaviye başladık. Arkası çorap söküğü gibi geldi. Ama ben tek başıma atlattım. Yeri geldi eşim bile köstek oldu ama ben tek başıma savaştım, çok şükür rabbim nasip etti. 4,5 yıllık evliyim. Evlendiğim ilk zamandan beri istiyordum.
Asıl zorluk bu transferimden sonra başladı. 3 embriyo transferi oldu. 2 si dış gebelik olmuş 1 tanesi rahime tutundu. Ve bu geç farkedildi. İç kanama geçirdim. Sol tüpüm alındı. 2 bebeğim alındı. Ve doktorlar yaşamamın mucize olduğunu söyledi. Sezeryan oldum. Ve sezeryan ağrılarını sadece parol ile dindirmeye çalıştık. Rahimde kalan tek bebeğim için sezeryan acısına katlandım. Umudunuzu yitirmeyin. Allah o kadar büyük ki. Olmaz dersin oluverir. Hiç beklemediğin anda açıyor çiçekler. İnsanların şükret biri duruyor derken içimdeki 2 kaybın acısını bilmemeleri, sol tüpümün alınmasına üzülmemi bilmemeleri, o acıları nasıl çektiğimi bilmemeleri ve birde ben ölsem çocuk kalmayacaktı ortada bunu hesaba katmadan “şükret biri duruyor” demeleri çok daha acıttı. Bir tek annem ve babam üzmedi bu süreçte beni. Eşim bile köstek oldu yeri geldiğinde. Ama ben bu savaşı tek başıma kazandım çok şükür.
Lütfen arkadaşlar umudunuzu kaybetmeyin, hayallerinizi bırakmayın, ümitlerinizi yıkmayın. İnanın, başaracaksınız. Belki geç olacak, belki çok daha zorlu yollardan geçeceksiniz. Ama inanın vakti geldiğinde meleğiniz sizin elinizden tutup çok güzel kaldıracak. İşte o gün yeniden doğacaksınız. Sadece inanın, sabredin. Dualarım isteyen herkesle 🤲🏻
Uzun oldu hakkınızı helal edin lütfen 🙏🏻