Herkese merhaba kızlar ☺️ Çok şükür ki Allah bana da bebeğime kavuşmayı nasip etti, inşallah hepiniz sağsalim kavuşursunuz bebeklerinize… Her detayıyla anlatacağım o yüzden biraz uzun olabilir. Öncelikle ben normal doğumdan dünyada en çok korkan insandım bunu söyleyeyim. Hamile olduğumu öğrendiğim andan itibaren sezeryan olmayı kafama koymuştum, normal yapmamı tavsiye edenleri tersliyordum gerisini siz düşünün , o derece kafamda bitirmiştim normal doğumu yani. Fakat zamanla nasıl oldu bilmiyorum ama kendimi psikolojik olarak çok güçlü hissetmeye başladım ve 32. Haftamdayken sürpriz bir şekilde normal doğuma karar verdim. Çevremdeki kimse inanamadı, sen yapamazsın dediler ama ben kafama koymuştum. Derken zaman hızla aktı ve 37+4 olduk… o gün karnım çok ağrıyordu , tam olarak adet sancısı gibi değildi biraz farklı bir ağrıydı üşüttüğümü zannettim. Çünkü ince giyinen ve camlar açık uyuyan bir insanım , üşütmüşümdür kesin dedim aldırış etmedim. Sabahtan akşama kadar belirli aralıklarla karnım ağrıdı durdu ta ki akşam olana kadar. Akşam lavaboya girdiğimde minicik sümüksü kahve-pembe karışımı bi akıntı oldu ama o kadar minikti ki nişan olabileceğini çok düşünmedim. Ama bir yandan da ilk gebeliğim olduğu için korktum ve doktorumu aradım. Doktorum bana 37+2de çatı muayenesi olduğum için böyle akıntılar olabileceğini söyledi ve sancım yoksa hastaneye gelmeme gerek olmadığını söyledi. Ben de tamam dedim. Ve aradan sadece yarım saat geçtikten sonra ara ara olan kasılmalarım çok sıklaştı ve adet sancısı ile tıpatıp aynı bir sancım başladı. Sürekli devam etmiyordu , 6-7 dakikada bir geliyordu 10-15 saniye arası sürüyordu ve bu adet sancısı başladığı an rahmim şiddetli bir şekilde kasılıyordu. Eşime hastaneye gitmemiz gerektiğini bir tuhaflık olduğunu söyledim. Hızlıca hazırlanıp çıktık zaten hastane çantamız hazırdı. Hastaneye geldik hemen nst’ye bağladılar düzenli sancılar çıktı. Ebe hemen açıklığıma baktı veeee o da ne 8 cm açılma 😳🫣🫢 Bunu duyunca inanamadım. Doğum başlamış dedi ve hemen doktorumu arayıp hastaneye çağırdı. Doktorumun gelmesini ve açılmamın 10 cm olmasını bekleyeceğimizi söyledi tamam dedim. Meğerse ben sabahtan beri üşüttü diye karnım ağrıyor zannederken doğum sancılarım başlamış 😳😵💫Sancılarım dayanılmayacak gibi değildi evdeki gibiydim en başta. fakat dakikalar içerisinde sancım şiddetlenmeye başladı. Pilates topunda zıpladım ve koridorda eşimle yürüyüşler yaptım. Sancım gitgide artıyordu , nasıl oldu bilmiyorum ama sancılar öyle canımı yakmaya başlamıştı ki sancı her geldiğinde bağırmaya başladım acıdan. Ve bu sırada ebeler sürekli gidip gelip açılmamı kontrol ettiler açılmam bir türlü ilerlemedi 8 cm’de kalakaldı. Ama sancılarım dayanılmaz bir hal almaya başlamıştı. Bu arada şunu söylemek istiyorum herkesin acı eşiği farklıdır , benim acı eşiğim oldukça düşük çok nazlı bir kadınımdır normalde de. O yüzden ekstra olarak acı çektim. Doktorum geldi bir de o baktı açılmama , suni sancı verelim dedi tamam dedim suni sancı verildi. Ve artık sancıdan ayakta duramayacak hale gelmiştim. Hemen lavman yapıldı ve doğumhaneye alındım. Suyum hala gelmemişti bu yüzden doktorum suyumu patlattı. Ve başlıyoruz dedi… sancın arttıkça ıkınma isteğin gelecek dedi olay örgüsünü anlattı zaten burda okuduğum hikayelerden de az çok biliyordum. Fakat benim sancım en zirveye ulaştığında bile ıkınma hissi bi türlü gelmedi bana, gelmediği halde kendimi zorlayıp ıkındım. Toplam kaç ıkınma yaptığımı hatırlamıyorum ama en az 9-10 olduğuna eminim. Muhtemelen canım sancılar yüzünden çok acıdığı için kuvvetli düzeyde ıkınmayı başaramıyordum😥 ben ıkınmaya çalıştıkça üç tane ebe birden karnıma bastırıp bebeği ittirdiler, burayla ilgili çok detaya girmek istemiyorum dediğim gibi herkesin acı eşiği farklıdır ben çok hassas yapıda bir kadınım maalesef. O yüzden orda canım çok yandı. Ama bu süreç birkaç dakika sürdü sadece allahtan. 🙏🏻 Ben ıkınmak için yine kendimi zorlarken ebeler karnıma bastırmaya devam etti ve bir anda büyük bir rahatlama hissettim , ve o an … bebeğimi gördüm 🥲 çektiğim bütün acıyı unuttum. Dünyanın en güzel anıydı… sonra doktorum dikişlerimi atmaya başladı ve bebeğimi muayene etmesi için hemen çocuk doktoru geldi. Dikiş atılırken de canım yandı ama dediğim gibi bunlar benim çok nazlı olmamdan da kaynaklanıyor olabilir diye düşünüyorum 🫢🫣 sonra nihayet her şey bitti ve odamıza çıktık. Bebeğim beklediğimiz zamandan erken gelmiş olmasına rağmen sağlıklı doğdu. Evimize beraber döndük. Şimdi melekler gibi uyuyor yanımda 🥲💜 Allah bütün hamile arkadaşlarımıza sağsalim bebeklerine kavuşmayı nasip etsin. Bebek isteyen arkadaşlarımıza da kısa zamanda güzel haberler almayı nasip etsin inşallah. Sorularınız varsa cevaplarım kızlar seve seve 🙏🏻😇