Sevgili Hamişler. Sonunda ben de sizler gibi mis kokulu yavruma kavuştum. Allah hepinize o kutlu doğumu nasip etsin 🙏🏻 Ben de sizler gibi son aylarda artık bol bol pozitif doğum hikayeleri okuyup durmuştum. Dedim neden ben de yazmayayım hikayemi ☺️
… Oğlum Tuna’mı 20 Ekim sabah 9‘Da kollarıma aldım. Onun öncesinde 38.haftada çatı muayenem yapıldı. Hep normal doğum yapmak istemiştim, 36. Haftadan itibaren egzersizler, pilates topu Hareketleri, yürüyüşler yapmaya başladım sırf daha kolay bir normal doğumum olsun diye. Ama ne yazık ki çatım müsait değilmiş ve doktorumuz 39. Hafta sezeryan tarihi verdi. Ben bingölde yaşıyorum ve burda da iyi bir doktora denk gelmediğim için artık rutin kontollerimi Diyarbakırda Memorial Dicle Hastanesinde yapmaya başladım. Dokturumuz Yunus Çavuş’tu. Onun deneyimli ellerine teslim ettim artık kendimi ve oğlumu. 19 Ekim akşamı hastaneye girişimizi yaptık. Damar yolum akşamında açıldı ve belirli aralıklarla nst’ye bağlandım. Gece 12den sonra Birşeyler yeyip içmem yasaklandı. İyi bir uyku almayı çok istemiştim ancak heyecanlı olduğum için uyuyamadım 😄 ( 1saat uyumuş olabilirim sadece ) derken sabah 6da hemşire odaya girdi serum taktı 8 gibi sezeryana alınacaksınız dedi. O saate kadar hiç korkum falan yoktu ancak saatler yaklaşınca korku basmaya başladı. 8 de sedyeyle birlikte beni almaya geldiler. Ailemle vedalaştım helallik ve dua istedim. Ameliyat odasına alındım. Anestezi doktoru yanıma geldi sakin kalmamı ve yapacağın iğnenin bir sinek ısırığı gibi birşey olduğunu söyledi. Kamburumu iyice çıkardım ve belime iğne yapıldı. Gerçekten de sinek ısırığı gibi birşeydi. Açıkçası damar yolu daha çok acıtmıştı 😄. Belden bacaklara doğru artık çok sıcak bir karıncalanma hissediyorsunuz ve tamamen uyuşuyorsunuz. Daha sonra doktorum geldi biraz muhabbet etti istediğin bir şarkı var mi sana açayım dedi ben de oğluma sürekli Evgeny Grinko’nun Valse’sini dinlettiriyordum onu açmasını istedim 🥰 artık kesilip biçiliyordum 😄 evet dokunuşları hissediyorsunuz ve o an o kadar mucizevi ki kesildiğinizi ve içinizden bir can çıkacağını düşünüyorsunuz. Bir kaç dakika içinde oğlumun sesini duydum ve bana gösterdiler. Allahım o an, nasıl güzel birşey. Bebeğimi Tertemiz edip bana tekrar gösterip yukarı odamıza çıkardılar. Benimle işleri bitmemişti 😄 biçip dikmeye devam ettiler. Dokunuşları hissediyorsunuz ama acı falan yok. Sadece ben çok çok çok fazla üşüdüm. Odaya geçtikten sonra da bu üşümem çok fazlaydı. Bu da gayet normalmiş zaten. Ağrılarımı anestezinin etkisi geçince hissetmeye başladım. Ama hemşireler zaten odanıza gelip duruyor. Ağrı kesici yapıyorlar. İlk yürüyüşten de çekinmiştim ama çok şükür o da güzeldi. Ertesi günü taburcu oldum. Diyarbakırdan bingöle gelmek biraz zordu ama eşim arabayı çok yavaş kullandı çok şükür bu da sorunsuz geçti. Şuan tek sıkıntım bir an önce sancılarım azalsın ve bebeğimle bol bol ilgileneyim. Sütüm için de çok endişeliyim inşallah bebeğimin rızkı vardır.
Bu arada depent kilot benim hayat kurtarıcım oldu. Kesinlikle alın. Hastane çantasına ben de bir sürü birşey koydum ama inanın o esnada hiç süslenmek püslenmek aklınıza gelmiyor 😄 çok konuştum. Ben artık Happy Kids’te takılmaya gidiyorum.🥰🐿 rabbim sizin de yardımcınız olsun. Bir an önce yavrunuza kavuşun 🙏🏻